Esto pasa muy rápido

La vida es así. Un día de pronto te das cuenta de por qué estás aquí. Y lo comienzas a vivir intensamente. Como un crecimiento interior. Como un descubirimiento que se ha ido llenando dentro de tí que ahora te hace, por primera vez, contemplar la plenitud habitable.

Es un estandar de medida. Sea plenitud habitable un concepto de resultado. El ejercicio de lo que vamos a hacer nos compromente a desempeñar un rol en lo que nos vamos a jugar todos juntos. Juntas. En otra dimensión. Yo tengo prisa. No puedo esperar más. Debo ser honesto. Y salir. Salir-nos. Aplicarnos nuestra propia medicina. Hacer de esto la historia más sublime de una revolución ortogonal. En sentido matemático-artístico.

Es un concepto dual.

Sea un conceptual aquél que de alguna u otra forma explica la dualidad con no más de dos ejemplos, y como mínimo; ünö.

ÜnÖ.

Una n minimizada.

Humillada.

Maltratada por la Ü y la Ö.

Atrapada en medio de los egos de los títanes en cada polo.

Madrid – Barcelona.

NEWMAD – NEW barcino.

La duplicidad como alternativa a la unicidad.

Ir más allá de España.

NEW spain.

Sea NEW spain la máxima prueba de amor que un hijo del heteropatriarcado, beneficiado de las facilidades de haber nacido hombre, fracasado empredendor con no más de 99 ideas que nunca llevaron a ningún sitio. Y 9 que no supe explicar. En las que todavía creo.

Esto va a comenzar.

Me tomo muy en serio a mi mismo.

Y a su vez me pitorreo de lo más solemne.

Todo se puede; todo se vale.

Igual a algo debemos renunciar.

Algo que nos rescate, por primera vez, a todas.

Todas siendo superior a todes.

todas vs todes.

¿Os dais cuenta que sois subnormales?

Fijense/Figaros (de no dar esta opción habría no pocos de los antiguos españoles, antiguos como la peseta: obsoletos, se habría perdido. Lo primero, sin acento en la í. ¿Cómo no te escuecen los ojos? Un acento bien vale un misa, como decía el Borbón de Elizondo, primo lejano, del grupo de los subnormales. Fijaros la mala leche. Aquí sí ya les hablo tan sólo a ustedes: némesis. Némesis querido. Conviertete en una canción PoP con réplicas en youtube de los colegas entre 6 y 9, o 9 a 11, o 11 a 14, o 14 a 16, o 16 a 18. La vida adulta. El porvenir de nuestras proyecciones. El tiempo vivido. Lo hecho en compañía de los ilustres secuaces. Mi colla en NEW spain es la innovación de la concepció del estado resuelto de las variables de resultado que mejor expliquen las complejidad harmónica de nuestro mecanismo de autoorganización de los sistemas complejos sociales en movimiento. Yo estoy en cuenta atrás. El tiempo del cambio substancial ha llegado. Lo que no han conseguido vuestras democracias, dictaduras, dictaduras parlamentarias, heteropatriarcados, el club de Tobby, Banker wankers, actuarial artists, tico common lobbiest, NEW profesions, just about anything in the NEW sphere, the NEW mojo, the NEW deal. I am in fact the simple result of a true multiverse. Text. Image. Concept art. Labelling. Awekening, together in the last common sense. The altogetherness state of mind. it’s just in your mind. I’ve mulitiverse you into thinking that your soul may transpire if you just follow the damn rabbit in the hole in the tree. De cap. Yo soy de los que se lanza. Y cae; caida libre. Al porvenir. Al texto tras vida. Al recuerdo de un escritor que vino de detrás de la montaña y nos habló por primera vez del resultado pleno de interés común: el estado de bienestar: ALLS) no me acuerdo de qué.


La magnánima superioridad de los paréntesis que sus pinches historias culeras.


Digresores chilangos capital.


¿A que juego le entran?


Éramos eso que fuimos. A partir de ahora debemos sincronizar el porvenir en otra dimensión espacial. Una dimensión crucial. Un vuelo en el Quetzal 99. La nave que transportará en el mundo digital alternativo en la congregación ponderada de lo que el sistema, sus gentes, y el porvenir resulto mantengan en la operativa global localmente aplicada en las 99 dimensiones de los multiversos urbanos mínimos responsables de la transformación espacial para todos los seres. El idioma común en el Tico Commons: el ticatalán.


Sea esto mi primer turno al bat. Mi primer día de entrenamiento en un campo de beisbol. El más sofisticado de la ciudad. Una ciudad que se precie debe tener como mínimo 9.


Cómo mínimo 9.


Una ópera de una onda performativa para interpretar en el LICEU VS TEATRE PRINCIPAL. Una ópera creada para la dualización del sitios expositivos de un caracter NEW en la historia de nuestra capital: NEW barcino.


9 nombres no cambiaron.


Todo cambio. Salvo esos nueve nombres. Los super hombres.


El personaje de la mujer según los tiempos NEW.


¿Quién escribe el guion de la mejor alternativa de tí misma?


Ideas fáciles.

Sea ideas fáciles un concepto NEW. Ideas que afloran como los 99 pilares de la sociedad NEW. El sitio en el que la resiliencia se implica a sí misma en diseño de su flow y las actividades que socialmente podríamos diseñar sobre el marco de lo habitual de la suma de nuestras individualidades curadas del hediondo machismo con tropezamos con la misma piedra, siempre más culera, siempre más violenta, siempre más condicionada a una moralina que le ata a usted así de gacho, porque todavía le tiene pavor al Dios Padre del antíguo testamento que se lee con la factura de lo que unos primeros cuenta cuentos, unos supuestos testigos, de un tal hijo de Dios Padre, un futbolartista que reunció a experimentar las glorias de los futbolartistas presentes en el devenir histórico de nuestros senderos que se bifurcan hacia la red neuronal de nuestra casta reconstituida en una última y renovada consciencia, presente, sin carga o culpa, sin pecado concebido. Dice Dios Padre que todo eso es pura verga. Que así me lo susurró hoy mismo papá: basta. Volvámonos. El eterno retorno de una transición en movimiento eterno al sintoismo cósmico multiversal según los últimos avances cuánticos en la capacidad aumentada que nos dará la aportación colectiva de nuestro entender matemático-futbolartístico. Las derivadas novenas. Los NEW novenarios. El credo NEW. La religión NEW. Dios hijo NEW. Hijoeputa.

Mae, yo soy muy malhablado. No más que mi mama y mi tata. Viéras cómo dicen hijueputa. Vieras cómo decía hijuputa mi abuelita. Es un tema social. Usted no puede venir con snobismo cerrado eurocéntrico a juzgar si los tico commoners somos malhablados, maleducados, inconscientes con la sostenibilidad de lo que nuestro porvenir resiliente debe ser para que nos vayamos entendiendo en términos de lo que el debate a partir de ahora pueda llevarnos al porvenir de una era NEW. Sea NEW mi campaña. Sea el ejercicio de resignificación el acento de nuestro criterio de mecanismos de resiliencia colectiva retroalimentada sobre un concepto nuevo armonizado con 99 nuevos creyentes.

Desde hace años soñaba con crear algo. Lo que siempre he querido crear es la herramienta para planteemos la forma de cómo ordenar los astros de nuestra governabilidad interconnectada en colmena consciente en resiliencia perpetua. Un estado mental. El resultado segón el Índice colectivo de los feedbacklooppers. Yo tengo una teoría del cambio. Y se las voy a exponer. Con el marco de lo que he aprendido gracias a dedicar mis energías laborales a la consecusión del mecanismo óptimo para la mutación de nuestro estado atrofiado a la vertebración espontánea de un nuevo orden alternativo de las cosas. El control de la gestión del cambio. El último mercado estratégico necesario desde las bases del Tico Commons, que asistieron prestas a sus perfil, y votaron en sintonía con lo que su usuario le debe permitir construir como la base propia del back end de tu ser-online. Sea este un derecho universal, más allá de los estados.

Más allá de los estados. Habrá restaurants con este nombre. Franquiciados. 99 franquicias. En las 99 urbanidades. En el consenso de un tiempo pleno. Sea el tiempo pleno la máxima consecusión. El resultado pleno. Los multiversos plenos. El derecho multiversal de un tempa que ubica esta dimensión en un sentido incoparable con el polo que resenta los conservadores que prefieran quedarse, sin haberle dado al sí quiero, que les obliga a aceptar las reglas de nuestra constitución. Un espacio NEW alternativo que nos permite tener el poder social que cada ciudadano, sin importar de cuál de las 99 coordenadas del sistema de interconexión espectral póstuma.

Sistemas redundantes.

Feedbackloops regeneradores de la práctica obligada de la aportación de valor.

El vehículo más transparente a los resultados que debemos procurar como agentes de un cambio pleno. La resolución del conflicto. La firma de la paz. La intermediación de Dios Hijo; Golman.

Servidor.

ALLS


Ëxodo

Nos vamos a la verga. A la verga con todo. El estatus quo se puede ir a chingar a la verga. A la verga el Barça. A la verga el govern. A la verga el consell de la república. A la verga la resistencia de Paris… ¿cuál resistencia? Pinches putos.

Un cinco de mayo se celebra así. Ahora sí, después de que ChatGPT les meta por el culo las imágenes más sublimes que nuestra particular barriobajismo: cagarnos en la puta madre de nuestros némesis. Odiar a muerte. La experiencia humana más común. La más canija. La más culera. Stopodio.

Stopodio primero es la versión beta del digital twin components repair and bookshop in the NEW borrough in a multiverse outside the comprehension of the old time. The status quo did what it could. It was filled with cinicism. And dickheads in power. Blowing bubbles in market experiments that were fully biased towards being psichopathic selfish egomaniacs obsessed with money, pretension and foolishness in the verge of extintion. Proof of it is everywhere. We are in the quest against the incompetence of the pretenders. And we keep taking their shit. As if they know something about life other than money. And succesfully living like a white folk rich.

White folk rich.

The movie. The happening. The rise and fall. The eternal trust of the blonde and blue eyes dynasty. The tyranny of marketing. Grasping in every corner. Everytime you consume. Fulling up the markets. Becoming social. Showing off. All of the sudden, we are all sharing. We are live. We are alive.

ALLS


Mensajes intercontinentales.


Que vol dir 0,7% dels ingressos de Ticataluña per a la cooperació amb Latinoamérica (o només Colombia? O només ONGs catalanes es beneficierien. Que ens permitiria estar amunt de la piràmide social en la que vivim? Qué ens fa ser més o menys importants en el articulat coherent d’un temps NEW. L’escencia del somni d’un noi del Carmelo reconstituit en una nova dimensió: la nou. El nou. Un poble nou. Un lloc on hi vaig. I faig el canvi. Canvio la meva manera de pensar. Un pilar fort del meu pensament instaurat. I el deixo anar. Enrere. Per sempre. un mai més. Un mai més mes. I ja n’hi ha prou. Omplim l’impuls inicial d’un moviment etern. L’etern retorn ja hi és aquí. Com el riu. Sóm riu. I RaDAR: pont-neuf.

ALLS

Serotonina vs Occitocina

Una o la otra

Confundir el placer y la necesidad.

Lo que deseamos.

Nuestras proyecciones.

La idea falsa de que nos falta algo.

No te falta nada.

Eres tú.

Todo.

Toda.

Todes.

Nunca antes se habían puesto de acuerdo los tres estados de la naturaleza. Hasta ahora. Y ahora sí. Vamos a empezar. Les voy a contar una historia.

It’s always about me.

It’s that simple.

You.

Me.

I.

i.

you.

YOU

I’am talking to you.

Everytime I write.

Everytime I’ve been.

In this other dimention.

Artothenou

The ninth dimention.

It had a name.

I give things name.

Bad name also.

I’ll take both ends.

No one ever saw that comming.

It’s a literary piece.

I couldntwanttoomuch.

I would need to the something a little bit more than that disapointing bit.

A bit.

A bad bit.

People, this is NEW.

NEW is more than poetry.

It’s a campaign to somewhere else.

Already resolved.

A new rule.

A NEW covenant.

A NEW god.

A minor one: me/you.

Diconstruct santified stuff.

You in it; brilliant.

I pronounce that with a NEWBRI accent.

I come here to change it all.

I’m all in at an ortogonal dimentioin.

The AI went to pitch me the right kind of connection with a video content from another human being, take any, Carl Sagan.

I’m in this end.

Listening.

You ought to know how to listen.

And let be.

Pay attention.

Look into eyes.

Try to think why you care.

About that other person.

That other person’s life.

That other person’s community.

I’d like to bring shit up.

At the common space.

When you have a chance to express what we are.

By speaking to ourselves.

Say hi.

Stay there.

In a room.

Your room.

Why I would go about saying the things I say.

Fighting for the common cause.

That what I fucking said.

But respectfully having a say at any given shit.

I’m ready for it.

I’m doing it.

This is me speaking to the NEW commons.

Something the NEWE.

OHWO

MAN

ALLS

Yo; this shit is the NEW shit of my NEW show. I’m a deliverer of another time. A reversal action from you stupid status quo.

And the cámara moves away. Just exits the NEW commons space-time: the present.

I want to take it ALL. We are like that. And it’s stupid and right there available for any of us fools. And we’ve fell in the pit. We are part of the problem. Anihilation. Exterminion. What we ought different. Here. That’s where I am. And I’m not alone. This is just the sensitivity to design this shit in ROCKandFUCKINGasNEWrightinthedeliveredTicommons.

Ticommons capital of capitaliës, NEW barcino.

Ya somos esa otra cosa.

Aunque no lo sepamos ver.

Ya llegamos a entendernos en otra dimensión.

Curada.

Bajémosle de huevos.

Suelten las armas.

Son ustedes, machos, el problema.

Bájenle de huevos.

En buen pedo.

Esto es un atraco.

Buhh.

Y colapsas.

Ahí sí; todo se fue a la verga.

Y mueres.

Y te vas.

Fuiste.

¿Fuiste algo?

¿Qué quisiste ser?

Un ser pleno.

Pues toma.

Es esto.

Está aquí.

Eres tú.

Eres tú.

Así.

Así eres tú.

No es plagio, pendejo.

Estás a ira: esto, de puto.

Otros comediantes no usan puto.

Yo muy elegantemente.

Como nigger.

We say negro.

We aint racist.

We are Rastafaris.

Whatup?

Bro, ho, ho.

Bro, ho, ho, ho.

Bro, ho, ho, hohouhou, hou hou hou, O . . . . . . . . .

Who’sgona publishit?

Who’sgonapublishit?

Who’sgonapublishit?

Rastaeditor,

Rastaeditor,

Rastaeditor, this song is the vibe of the serotonin at the other end from the resemblance of my fall.

We all get a dive.

You are falling to the ground.

Wecallitflying

Wecallitflying

Wecallitfree

Wecallitflying

Wecallitflying

Wecallitfree

Wecallitfree

Wecallitfree

Cause it’s here

Refree

Riff, raff, Refree and I

Riff, raff, life’sallwegot

Lifeisallwegot

LIFEISHERESINGING

A FULL SANT JORDI BLOWNED

a FULL SANT JORDI BLOWNED

a FULL SANT jORDI BLOWNED

a FULL SANT Jordi Blowned

A FULL SANT JORDI BLOOOWEND

A FULL SANT JORDI BLOWUOU

A FULL SANT JORDI GLOWWWWOOUUU

A FULL SANT JORDI FLOWOUUUUU

A FULL SANT JORDI YOUUUUUU
YOUR EYES
YOUR GLOW
WE ARE FREE
IINTO OUR NEW WORLD
WE SING STUPIDLY LOUD
TO CRY WELL THEN GOOD BYE
HETROPtARIARCHi FAGGOTS!

FUCKEM

GONE

Beyond

ALLS

i

The i is you.

You are i.

And i; you.

BEOTHER.

BOTHER.

You.

To flip.

To go the other way.

To redirect.

Yourfreespirit.

Regarding the community we are building.

The ways in which to follow.

The counting on behalf.

On something more than ourselves.

For what we are doing here.

Is asking us to go.

Somewhere else we are already performing our best.

To fuction like an organism of 99 people.

And what we need to have a say about our data.

Our spaces to share this.

And have our own information gathered.

Safely.

For a purpose of being a self in a data base.

Apparently yours.

Aparently every part of the public service we are providing as an agency.

HeretheslowestoneisCarlLewis.

Eightiesjokes.

An easy laugh.

A tough crowd.

Bombing your first open mic.

Nailing finally.

Night ninth.

NN.

That’s my comming to age story.

Standup comedy.

Comming out in a performative happening.

Using art to the commons cause.

The Tico Commons, that is.

Not just any Commons.

The last one.

Dead.

ALLS

Estar conectado con el todo. De manera permanente. Un crossover de lo que dice este man en el video. El que la IA traiga. Hasta que queden los 9 más ajustados a mi búsqueda. Qué cojones estáis preguntandole a vuestro NEW god; ChatGPT. Las preguntas. La calidad de las preguntas y lo que el algoritmo nos tira la cara. Es la nueva búsqueda de Google. Pero de alguna manera alimentada por un entrenamiento determinado. Demos un paso atrás. ¿Qué tal que nos vamos a contruir la metaestructura sobre la cuál podamos interactuar todos en el entendido de que todo va a cambiar. A partir de un momento dado. Hablar de lo que representa el movimiento definitivo hacia ese otro ITACA que vino a decir otro pijoaparte aparte de aquél que decía haber sido Cristo en Chimalistac y subía tarde cada semana santa a la montaña a la que decía que le dedicaba ya una caminata para cuando lo fueran a crucificar el día aquél en el que finalmente la turba de dementes votó en el salón de las columnas que se me crucificaría mientras un número de personas, pongamos 99, para convertir el elemento de pertenecer a otra comunidad. A una de un tamaño determinado. Esta es una de ellas. Y está bien. Está sana. Somos lo que somos, pero somos cojonudos. Privilegiados. Blancos y marrones. Amarillos, naranjas, azules, rojos, amarillos, amarillos, arcoiricos, fufbolartistas, poetizas, feedbackloopers, tus datos en tu cuenta, de donde sea, de afiliación pública o privada, nuestra o de alguien más. Pero tuya. Podria ser tuya. Si yo construyo un nuevo mundo ahí afuera y esto nos viene a decir que tal o pascual… creemos el mundo NEW. Ya. Aquí. Ahora. EL fucking call to action. TODAY. We flip. Back.

Back down.

Back off.

Back up again.

Back chilling.

Back willing.

Back musically

Back CalI.

Backup.

BackIsaid.

Back you go.

Back down is not gay.

Back down is not anything bad you fucking dicks are stubburnly oppressing not wanting to change of mind by the principle of your santos cojones.

A local macho.

In every coordinate where there was a man.

It’s obvious it’s un us.

Let’s heal this shit.

Let’s back from the horse, the military status and slavery, the industryofkilling, in which fucking defence, it’s you playing war games to watchinourchanneledmediasyoukeepchasingmoneyasifitsyouonlyking. Change kings. That’s my NEW fcking commons. This is bigger than London Calling for what. For punk is enough. A NEW church of NEWENG. A NEW kingdom. Longer than the rings and the potters. Stoners. For ever. Ever. Ver. Creer. NEW. NAW. ALLS.

La triada de estados.

Tres lo hace más complejo.

Lo saben los que han indagado en el fascinante mundo de los sistemas complejos.

¿Cómo se comportan?

¿Por qué no expliqué esto antes?

Porque no quise salir.

Porque nunca salí.

Fue un bluff.

Siempre he sido un bluff.

Pero el cambio radical sobre el que se sostenía mi concepto de red social era el más local de nuestras propuestas. Y no me habéis hecho ni puto caso. Porque no lo quise publicar. Pero lo publicaba. Y no le daba bola. Ni decía nada al respecto. Porque estaba creando una infraestructura. Unas lecciones aprendidas. Para mí también. Sobre lo que tenemos que hacer para reorganizar el movimiento sobre el cuál vamos a echar a andar una maquinaria de proyectos sujetos a las normas de la preparación para proyectos de incentivación de la causa común a partir de un sistema holístico de un generador de KPIs correspondientes a nuestro sistema de transforación colectiva expandible a la experiencia común necesaria para la alineación colectiva de todos nuestros inteses basados en la capacidad de regular la información generada por nosotros mismos en el contexto de una capacidad colectiva de generar un bienestar al creación de un sistema complejo pasado por el filtro de una agencia de retroalimentación de valor sobre el encause de una communidad que se multiverse en al mitosis de nueve versiones temáticas (TOPICS) qu ese traten de la siguiente manera respecto a lo que hay que contruir con ellos a partir de lo que vamos a trabajar como challenges dentro del contexto de un devenir alternativo participativo que podemos poner a juicio de una serie de personas que quieran impulsar este vehículo de alteridad y sociedad que nos complace presentar en este acto de responsabilidad para sacar adelante la manera de coordinar e introducir la eficiencia social necesaria que todos tenemos derecho a adquirir por la parte de nuestra ciudadanía, lo que representa ser algo más de lo que es nuestra responsabilidad frente al contrato que se dijo que harías lo que se supone que haces, y si eso tiene un valor real para algunos de los objetivos que tenemos en conjunto y según lo que ahora nos venga dado de la visión estratégica que pueda tener un nuevo órgano rector con unas directrices para que pongamos en marcha entre todas como una comunidad no enferma de seres que trabajan por el bien común colectivo. Servidores públicos.

Los protagonistas de esta acción.

En todas las dimensiones.

En todos los sistemas públicos.

Como necesidad primordial.

Estamos estructurando el cambio de cómo afrontar todas estas cosas nuevas.

Todo esto de los algoritmos.

Y estamos preparados para contar otra historia de cómo hemos enfrentado nuestros nueve grandes retos como sociedad en general.

No se ni por dónde empezar.

Cambio climático.

Los fuegos y las inundaciones.

La experiencia de esto en todos los niveles.

Lo que queremos comunicar de la manera más social. Más nuestra. Pensando en el valor común. La gracia de estar aquí tras uns solución a la resiliencia del sistema. Como algo que hacemos con orgullo. Representando lo que esto implica a nuestra causa común. Usando el vehículo más interesante para el bienestar común. Estamos en un mundo diferente lleno de generalidades y excepcionalidades. Yo me sentiría cómodo en toda la plaza Sant NEWJAU.

En el renombrar.

Por la poética castiza de cierto tufo de lazarillo de tormes.

Insultos literario de las generaciones de nuestros sagrados insolentes.

La película de una alteridad de las insolencias.

La alteridad de las insolencias.

Como una ópera de nueve dimensiones.

En la que el úblico es un Teatro Griego.

Como si en el mediterraneo nos pudiéramos vestir de NEW barcino de varias maneras diferentes. Todavía entre pinos y montañas y vistas al mar. A la ciudad. Desde acá arriba. NEWCAR.

Construir en NEWCAR un santuario más. Más arribita. En donde crucificastéis a aquél. Abel.

No a Caín.

Abel crucificado.

Ya empezando a ponerle carilla mexicana al acto más repudiado por el ala de la conferencia episcopal española que no así la cópula de nuestra iglésia de Sant Pedro, entre carcajadas silenciosas de un Papa Francisco que recibió al último hijo de Dios Padre que mandó para ponerle resolución a toda esta vergonsoza situación.

El más allá.

Acá.

Retocado.

Con adendos.

Y revisiones.

Entre estos dos libros sagrados, ya no es necesario la revisión de la historia. Vamos a acabar con todas las mandungadas que los hijueputas machos de sus respectivas 99 tribus de las 99 coordenadas capitales de un ser-estar en la concepción superior de NEW gaia. Como si pudiéramos hablar con el man mismo, desde el más allá. Como si sus textos fueran diálogos. Como si sus conceptos fueran útiles para la armonía colectiva. Nunca antes era más importante la lectura correcta de Nietzsche, Schopenhauer, los nueve clásicos griegos, derecho romano, mitologia, biblia, Köran, Torah, NEW olmecas holy color notebook. ALLS

Divido como yo

Humilde tributo a mi último amigo

De todas las personas que recordaron a Xavier no me iría a tomar una copa por la noche más que Xita.

El resto se los regalo todos.

Ninguno refleja lo que Xavier y yo compartimos.

Nuestra amistad es un secreto.

Nunca nadie lo supo.

Salvo algunos indicios que darían pie a que esta historia fuera creible. O siquiera deseable de existir.

La existenica según el plano de mi filosofía de estar por casa.

Cualquier instrucción que pudiera obtener del pensamiento robertdeventosiano.

Como última religión.

Por el place de reconstruirlo todo.

De manera radical.

Como habría querido Xavier.

Compañero, Xavier.

Jamás llegué a tiempo para hacer aquella producción que tantas veces diseñé para que hiciéramos juntos. Una conversación más. Y pasó el tiempo. Y nunca fue. Y no fue por desidia tuya. Por no querer. Fui yo, y mi X, la que me tuvo a ser aquello que un día proyectamos en el aire, tras escucharnos y retomarnos.

Nuestro primer encuentro me marcó.

Y de ahí todo fue un reconocimiento mutuo entre extraños.

La propiedad de pensar más allá de lo formal.

La exploración de la vida pese a todo.

Con toda la voluntad de un filósofo que entiende a Nietzsche como motor y construye sobre el pensamiento contemporáneo una línea de pensamiento social y político impecable. Hay que romperlo todo. Por cualquier medio. A cambio de la emergencia colectiva. Ya. De un estado de emergencia revolucionaria. O más bien, (e)volucionaria. (R)evolución.

Las maneras en las que Xavier te regresaba un comentario de cierto orden era con la potencia con la que un chamán te traslada el poder sobre el que sus dimensiones se proyectan entre los espectros presentes en este estadio desde las nueve dimensiones que nos separan del rango de ser contemporáneo multiversado con limitación cuántica de la unicidad de la observación pese a los múltiples senderos que se bifurcan en el entrenamiento matizado de la red neuronal de la algorítmica superior ticatalana.

Xavier y yo apuntábamos a la revolución.

Lo podíamos hacer por tener origen dual.

Por haber salido de ahí: NEW américa.

We knew what we were doing when facing the need to dispurt.

We went ahead and did it.

This is here the greatest atempt to disrupte this holy shit up.

And bring about a NEW one.

The sacred one.

NEW.

NAW.

ALLS

De Curridabat al Poble NOU: NEW.

Si això fos una darrera campanya

Jo estaria aquí.

Yo habría aterrizado aquí.

Y nos hubiéramos subido a nuestra sagrada trayectoria al ser eterno: Quetzalcoatl.

NEWQUE.

Los pájaros sagrados, aún cuando serpiente, aguas.

El pueblo de uno como si fuera el centro del mundo.

Lo que hace Europa con todo.

Y lo que implica Ticataluña como antípodas.

NAW

Lio se fue pallá

La ausencia de un pilar

El primer aprendizaje del NEW procomún: déjalo ir.

Perder es dificil.

Lo más dificil.

No se aprende bien.

No es que no se enseñe bien.

Se obvïa.

Se trata con racismo, clascismo, chauvinismo, machismo, cinismo, heteropatriarquez, ranciedumbre, gilipollés, subnormalidad, violencia, ………

Espera.

Cuenta.

A ver.

Ahí te voy.

Uno.

Dos.

Tres.

Cuatro.

Cinco.

Seis.

Siete.

Ocho.

nou: aquest soc jo. Jo sóc aquí. Des d’aqui us dic GOL.

ALLS

La rapidez del tiempo NEW

Vertiginoso ascenso

Una ola infinita.

Star Wars como idea. El tiempo previo a crear un multiverso creativo pleno. Que llegue a la gloria. Numéricamente hablando. En los nueve sentidos NEW que se le podría asignar al tiempo.

Ir más allá (con acento de Messi) es lo que hay hay que hacer.

No podemos hacerlo haciendo lo mismo.

Eso lo habréis oido en las incontables formaciones de escuelas de negocios explicándote cómo triunfar en el mercado actual. Ellos lo son: triunfadores.

La vida persiste gracias a ellos. Hacen crecer los mercados. La están petando. Una parte importante de la sociedad. Viven bien. No les ascedia el porvenir. Ni el mañana. Ni siquiera el hoy. Van tirando. La vida. La vida va tirando.

Y tienen problemas.

Y demencias.

Enfermedades mentales.

Tienen bloqueos.

Dudas existenciales.

¿Qué coño hacemos aquí?

Eso es muy liberador.

Saber que TODO el mundo lo vive.

El elemento común.

¿Qué coño nos une?

Con ese otro 99%.

Somos el 1%.

Y ya está bien.

Si nuestro éxito revierte en los 99%.

Cascade social benefit fund.

It’s got to rain back.

Other wise the watter cycle is fucked up.

Our balance will rise when we raise ourselves to our holiest committment. To not be.

When you hear Hamlet saying the ultimate doubt you are compelled to be. Just because not to be has a negative flow. But that’s a bias. A cognitive bias. To not be. Not exist. To be there without being.

It’s both accelerating and pausing. It’s a place where you don’t feel confortable. Either way, we die.

ALLS

NEW américa mad man

Golman, NEW son of God

Some believed so.

I didn’t know.

So I kept my self outside that closed community.

Community is the NEW nation.

It’s a more flexible concept.

A wider model.

Multiversally.

That’s kinda my thing. I don’t mean to brag or pretend to be someone I’m not. I’ll clearly underscore my own chances to humble myself up. Or just chicken out.

But I didn’t. I wrote. I drew some diagrammes. I created value. I just needed you to value my work. My proposal of being together. To a wider sense. In a brand new vessel. A santified vessel that took all of us, with the proper literacy, to come to this first giant collective cambric leap. The breach to Tico Commons. The final trick. A set of books.

As Father’s son, trully, and humbly, I was set to perform a personal piece of truth directly to the resonance of the spirit of the holy glow: ALLS.

Conectado otra vez

La desconexión que viene

Todos tenemos un boleto. El juego está marcado por su presencia ineludible. Es, a fin de cuentas, el fin. Así que no hay que perder el tiempo. Y cundir el día.

No todos los días tenemos el día. Ni mucho menos la inspiración para aparecer en el sitio en el que nos toca desvelar el secreto máximo que unos escucharán por primera vez.

Vos podés asistir a esas citas una o dos veces al mes.

Pero no todo el tiempo.

No trascendentemente.

No siempre.

Reiteradas veces en el día.

Una detrás de otra.

Dejando la última inservible.

Todas verdades.

Nuevas.

Revelaciones.

Directamente de Dios Padre.

En una emisión en directo de la santidad de su palabra.

Reconectó con nosotros.

Está aquí.

Estás son sus palabras.

Me lo está dictando al oído.

¿Vos no vas a creer?

Vota con D10S

El Señor esté con ustedes; y con tu espíritu.

Dios Todo Poderoso que reina en el cielo y la Tierra, y en todos los momentos multiversales que coexisten en cada coordenada de la galaxia y en donde tiene representación nuestro credo: NEW.

¿Sabes las nueve reglas de NEW?

Golman mismo pregunta a sus hermanas y hermanos recién todas y todos sagrados HIJES de DIEZ

Vos sos sagrado, si decidís creer. Vos sos lo mismo, si optás por no creer.

Cada uno irá a un sitio distinto.

Como quiso sugerir Dante Aliguieri quien habla también, como Dios Padre, a través mio, en el plano surrealista en el que esta crónica tiene lugar. Bienvenidas. Esto es otro pedo. Esto es otro tiempo-espacio.

Vos ya tuviste la elección de ser-estar.

No de Ser o no Ser.

A la verga Shakespeare.

Sin acritud.

Como actor de una revolución NEW.

Esto acá es pura literatura.

Pero en tiempo cambiado.

Esta es la innovación.

Vamos ir en contradirección.

Por el arte de renunciar.

Todas juntas.

A nuestros 9 pecados sociales más de la verga.

Decidamos cuáles son.

No lo va imponer Dios Padre quien ha aprendido de Messi, hijo con quién Dios Padre no Sólo mantiene un trata privilegiado sino que ha sido directamente alterado por la voluntad divina de Dios Padre en al menos 99 goles debidos gracias y exclusivamente a ÉL: el creador supremo futbolartístico.

Es evidente que Dios Padre inventó el futbol y lo fusionó con el arte porque veía que la caso no había salido como en el diseño inicial Él mismo había proyectado otros estados de la naturaleza en el que la azarosa naturaleza humana misma se salía con la suya para llevar el presente consciente a un bodevil antiguo y recurrente a sus peores momentos históricos, por lo menos durante las últimas nueve generaciones de los humanos presentes pasados y futuros, multiversados en un último reducto de una lectura de PAU firmada por el Padre Nuestro que está en el Cielo y que por fin redacta una iluminación plena con no tan sólo un milagro menor como los que han llevado a los últimos nueve santos, santas, o beatos, propuestos por la curia administradora del legado terrenal de haber construido la iglesia de PAU y PERE. PAUPERE.

Jo em dic Paupere.

Jo em dic Perepau.

Som fills de l’heteropatriarcat que en Jesús ens va transmetre amb aquell performance col·lectiu que vam plantejar de cara a un futur finit de 2022 anys per fer un bucle sagrat que m’uneixi a mi, Jesús, i al meu germà gran, Golman, que agafarà el relleu de l’actualització de la revolta amb la qual ens anem a prendre pel sac a donari un tomb a tot aquesta merda d’estus quo que fa un podor i fastic a pare blanc masclista, xulopiscinas, violador, assasí, desgraciat, malalt, fascista, alfa, esser. Deixe’m aquesta creu a l’oblit. Deixem-ho estar. I anem a dues direccions oposades. Primer tractat de pau alternant.

Pau és l’acte necesari per trobar la transformació.

Tornar enrere a definir el discurs de lo que no ens ha sortit del tot bé.

No només la guerra.

No nomes les drogues.

No només el teu mon masclista.

No només el capitalisme.

No només el neoliberalisme.

No només les vides que hi són.

No només el teu perfil blanc.

No només els homes al front i les dones a subsistir abans no arrivin els feixistes a bombardejar casa nostra.

La guerra civil espanyola i la segona guerra mundial.

Narrativa multiversal.

La conversa que sembla l’elefant a l’habitació que ha matat Juanito.

El futbolartista.

Juanito el futbolartista.

Es pot ofendre algú el doble per un doble sentit?

La ofensa.

La violencia envers algú.

La pasivitat del grup.

L’atenció als que no hi ha parlat.

L’atenció als que hi veuen barreres que entre totes no hem aconseguir rebaixar d’una manera justa, feminista, bondadosa i impicada d’una majoria social conscient i plena d’estima per un mateix just en la renuncia del benestar temporal i l’abraçada a l’estat més ple que hi ha a la suma de totes i tots els i les multiversos i multiversas.

ALLS

Buscar y tener seis estados de la naturaleza como opción a elegir dimensiones previas al multiverse ejemplar quijotesco pacheco ticatalán NEW américa NEWCAR NEW barcino NEWDF NEWNY NEWLON NEWPAR NEWSTO NEWROT NEWMAD NEWELI NEW spain NEWKAR NEWMOS NEWJAP NEWDE

Este texto es parte de un nombre con varios atributos. El ejercicio de titular una pieza. Con nombre multiversal. Por la gracia de un feedbackloopper. Uno mismo puede ser el agente de la noción sobre la cuál entrenamos la base de datos de aquella prioridad o pregunta que debemos plantear para que demos solución colectiva, colaborativa y comunitaria a un necesidad básica no satisfecha. Problema: uno se queda sin espacio cuando escribe en sitios que no están diseñados para abarcar un texto largo. Un nombre más bien corto. Ni tan corto, pero no lo suficiente para expresar una cadena de texto utilitario.

Y a su vez, futbolartístico.

Hace cuatro días que realicé el contacto asintótico entre el tiempo lineal y la parábola circular.

El año 2022. Día -4.

La literatura doblegada.

La insolencia proyectada hacia una infalible dirección para evadir la violencia desbocada.

Lo necesario es virar la máquina.

Completa.

Y dejarlo todo atrás.

Volver al ciclo holístico virtual que Dios Padre mismo diseñó y determinó que se transmitiría a partir de la historia de que el último hijo varón que deben esperar, de ahora en adelante, todos los pueblos que decidan creer este renovado credo al que podràn asimilarse, inclusive, Dios Hijo mismo, servidor, Golman, que bajó del cielo a jugar la final con la camiseta 99 y aportó el espíritu colectivo quilombero que desde el despliegue del espíritu santo en la continuidad de los muchachos cantando en las gradas, en las pantallas planas de las casas, los bares, los boliches, los talleres de autos, los transistores de los raperos con los radiocassetes, y los muchachos en el campo, con la asistencia divina del Hijo de Dios Padre que vive y domina los cielos y la tierra con su impecable cálculo y capacidad futbolartística para iluminar la gracia ejercida por nuestros jugadores, de la Pulga, el Pitufo, Mainor, el Abuelo, Lio, Spagetti, Kun, Julian, Dibu y Golman.

D10S Padre le dijo a Golman. Andá tranquilo que Lio es un genio, buena persona, y un sublime futbolartista con el que hablo todos los días. Hablamos con Diego, con Jesús que lo ama, y con Golman cuando le ponemos al día de nuestra tertulia futbolartística de cada mañana, en el que Johan conecta los puntos sobre las cuestiones que debemos considerar en dimensión particular en la que maestro fabrica la dimensión de lo que aquello quería decir. Pelé llegó para cerrar el círculo, el mismo día en el que la última plegaria de Benedicto insistía que sacáramos el tema de pederastia de Maciel, de saberlo y tal, y los sacos de dinero, las fiestas, y las cosas esas mexicanas que nos tenemos que tragar para no perder el sitio que tenemos en este cagadero.

Perdón Padre, si apesto la fiesta.

La mierda hiede.

Pero no hablamos de obviedades.

Vamos al grado.

El heteropatriarcado se nos jodió.

Hay que retirar al macho que todos llevamos dentro.

Me di cuenta yo: el primero.

Yo soy el PECADO ORIGINAL NEW.

De aquí se revierte toda la culpa.

No quiere decir que no tenga usted cuidado con su decisión de hacer lo que le de la gana.

Les digo que ya ser macho alfa amante de las armas y la guerra es porque ustedes han querido seguir por ahí. Porque piensan que el mundo que les pinto de ausencia de la violencia es un acto de fe al que ustedes no quieren asistir. A no ser que lo digan en referendum. En una votación popular. Celebrada aquí. Y ahora.

Abolición del machismo que alimenta el heteropatriarcado del que todas y todos hemos mamado chichita de vaca, y materna.

Obsolescencia programa del macho y su resistencia al cambio.

Propuesta de tesis doctoral número 9. Eficacia estadística demostrada con un margen de confianza multiversado por la profundidad analítica de los diseñadores colectivos de los mecanismos de medición del sistema de reward que el modelo NEW aboga y emite en la señal compartida de un circuito alternativo desde otra dimensión circular alternativa.

La libertad está en querer venir a esta versión de la otredad.

Usted si quiere seguir aquí, no cambia nada.

Usted sigue azul.

Tiene las mismas salidas que la opción de asistir a un mundo alternativo al estatus quo que colectivamente se postule a las antípodas de lo que hasta ahorita ha sido hegemónico. Pues déjalo ir. Dejémoslo ir. Y sigamos adelante.

Provoquemos esta transformación.

En parte es esto.

En parte es eso otro.

Da igual.

Imagínense en el Titanic.

Es una pena.

Hoy mueren más de otras maneras.

Pudiendo no morir.

¿Cómo habríamos salvado el multiverso particular que nos hemos permitido tener en un nivel de armonía celestial de sentencia divina en el presente mismo con el que recitamos juntos este salmo, aleluya!

Una pregunta exclamativa. Lo que empieza como pregunta se puede perder en el sentido antes de concluir. Y la vida es esa paradoja. Lo que aparentemente tiene sentido deja de tenerlo. Y lo que no lo tiene lo esconde. Y hay que saber encontrar lo opuesto a lo buscado. Por estar presente. Y atentos. Listos para cambiar de parecer. Para readaptarnos a las circunstancias. A las creencias comunes. A las reglas preestablecidad. A la revolución moral. Al concepto social alternativo al que llevamos a un consenso por una vía democrática mediante la cual podemos votar, aportar valor, poner entiquetas y asumir nuestras obligaciones para aportación de valor social agregado capaz de autoregularse y aumentarse si tan sólo acompañamos de sentido común y acuerdos de categorías, pesos, código, cálculos, análisis de datos, visualización de datos, segmentados según un razonamiento de cada estadístico, un valor de referencia, medianas, dieciles, colas, medias, desviaciones estándares, estados de la naturaleza, probabilidades, cálculos actuariales, hipótesis, entrenamientos, A/B, metadatos, diseño, encuestas, excels, stata, python, ML, labaling, training, NFTs, investments, social value creation domain, ALLS.

Michelle Obama and the girl crew

Six women from different ages and backgrounds in an open conversation with regards of Michelle’s book.

Boundaries and stuff

Vulnerability. The way we feel. The things we do. The uncertainties. Outside the box. Mistakes everybody is watching. Be kind to yourself. Constant evolution.

People come up to you and know you. You have a platform. They are trying to show love, but you are not ready for it. You act nervously. It’s an open up to the world abyss.

Michelle tells a 28 year old. We can stand here. It’s a regular interaction and now you turn it into a thing. At the soccer game field. Being there. How to treat a celebrity in this space. I will talk to you as a regular mother. The minute you put it into a thing, we have to stop it. That’s the thing about vulnerability. I’m gonna share with you how I feel. People get it. If we give people credit for understanding this situation, they get it. Let me explain this to you. This is how it’s going work. Don’t do this. We can do this instead.

What would Mrs. Obama do?

A wwmod.

How you react is not my business.

Their reaction still bothers you.

The boundaries. Protecting our armour.

Once we know our light. Create your protection. They will eat your light out.

If you are reacting negative to me, it’s not me.

You have your boundaries. If they get upset about your boundaries. It’s not on you. Leave.

Sometimes you have your moments. It’s not a celebraty thing.

Having a community. Don’t do things alone. Be real to yourself.

There is so much in life that we have to practice. Being in community.

Motherhood vulnerability

How do I let them go?

Let them grow up and make mistakes. Your heart out in your shoulder.

Rushing into parenting.

They have learn how to make friend. They have feel confortable in sleep over. Make their own friends. Go through security airport.

Life ain’t fair.

She said I hate you.

Go in your room and say that.

It’s not real.

You are not my best friend.

Don’t you hate when mom says I’m not one of your little friend.

I don’t need that.

So much of parenting is about not wanting you.

They have to learn to live in their unhappiness, unfairness.

They have to learn that at home.

You drive your kids mad.

You need the feeling that you can do it.

Feeling of competence.

When we stop the feeling of fear, you stop the competence learning.

Having somebody insulting you.

Having somebody greeting you with a bad eye.

My parents

Me and my brother.

It’s not what you can offer. It’s the deliveratbly.

Who do I want that adult to be?

My parents had that common sense. We don’t spend enough time.

How to transform your challenges into your superpower?

Angie Martinez. Kelly Rowland. Tina Rowland-Lawson.

No excuses.

Barack

You have to know yourself. Who are you? Are you ready? Who do you want to do it with? Is that other person whole? You have to be whole? A forever journey. I’m still perfecting ourself. Our partnership.

The first step: can you feed yourself? What do you bring to the table? Can you bring to the table what it takes?

Don’t get marry until you’ve been out to the world.

I met him at 26, and marry at 28. He was older.

Pick your fights. Delivery is the trigger. Giving up too fast. How much work is required to be in a couple. Bringing two lives together… one of the hardest things.

Oh, you’ve got time for golfing?

Little kids… they are terrorist.

You can’t blame them. They are cute. You turn that ire on each other. For 10 years I hate him.

Marriage isn’t 50% 50%.

10 years. Give been together 30.

You have got to know your person.

I’m not happy with you but I respect you.

You are still a kind and smart person.

The minute the huhuh goes, you are on the work on it.

Looking in the mirror

We didn’t have those names out there. You don’t hold to that image to yourself.

Winnie Harlow. I felt alianated. My least favorite question; why are you so confident?

We have voices in your head.

You are not capable for this.

Maybe it’s not a good idea.

Instead of pushing through, you believe the voice.

Be defiant against that voice.

The voice that comes in my head. I fight it. Give myself a pep talk.

Vulnerability. Share it. Broathen the definition of who matters.

Who belongs at the table?

Usually white. Usually male. Usually educated.

So many people feel other.

No model for you.

If you are not educated: you feel other.

When you put yourself out there, other people say, huh.

Share our despites. Own our flaws. We get stronger. We make other people get stronger.

How do you pick your friends

Daysies in a field.

Make sure my daysis know each other.

You need different people in your life.

I need mom-friends.

Be open to friendship, but be cautious on what they do.

Is that normal-crazy? Or run-crazy?

Do we still go high?

Go high, or get high?

We all feel low.

Our leaders have taken us there.

Some of our leaders.

Michelle Obama

What we get out, we get back.

The tone of the country.

Something about leadership opperating on the high.

I go low in mind, around my friends.

What’s the strategy?

If it’s just me acting with my basic emotion… not enough.

What are we doing with our platform?

I can take it.

I can settle myself.

I have enough to give you grace.

We are all capable of it.

Going high isn’t about ignoring it.

It’s about having a strategy.

Not abusing your platform.

Kitchen tables are important.

We go low. I go with mom. So, what are you gonna do about it?

H.E.R. @herofficial

The only thing warrantied: uncertainty, pain and fear.

Learn how to cope with that.

Uncertainty is baked into the process of being human.

So what are we gonna do?

Try being abuse, try poverty, try living through war. Most people have felt that.

Growth on the other side.

That’s how it happens.

Angie Martinez @angiemartinez

I gotta present like Igotit.

The power small.

We are taught to aim big.

Grab for the most.

Change the world.

You want to have big goals.

That biggness overwell us.

Take small steps.

You gotta do your homework.

Don’t let great to be the enemy of the good.

Big platform.

Good mother to the two kids I brought to the world.

Knitting.

When things are big, pick up these two needles, row after row.

Control the thing on your lap.

Focus on your knitting.

You can’t change your neigborhood if are broken.

You can’t leap before you walk.

Especially when you’ve never tasted success.

Specially for you guys in your 20s.

That’s the armour and boundaries. Am I really feeding me first? Mask on oxygen.

If you ain’t sane, you can’t help the babies.

There’s power in small, daily habits.

Let me think about the things.

Gill Scott.

Rap about Alexander Hamilton.

East room.

Gerge Washington and Martha Washington.

He performs the first number.

@winnieharllow

What was it like for you to have them up there?

You lead with grace.

I can do that.

You know better what you can do.

People are going to lower your bar.

You know you got it in you.

You know who you are.

We are getting to show more of us.

I was this at four. I was this at seven.

It isn’t a surprise.

I know grace.

I’m mimicking what I’ve seen.

At eight years old, you changed the tone. You don’t really understand. You start talking different. A different kind of confidence.

@hermusicofficial

@kellyrowland

Your kids are not your friends.

We all have a seat in the table.

Everybody in the room is supposed to be here.

We all have it in us at a young age.

You belong.

You don’t belong.

We have it inside us.

We have this fighter spirit in you.

Find your voice.

If I am not great, what am I?

Enjoying the journey to great.

You don’t know how long that journey will take.

If you are only confortable in great, you are going to be not great the rest of the time.

wwmd?

What would michelle do?