Reversing day: Ticataluña diada

21 dies desprès de guanyar el mundial dimiteix Luis Rubiales

Aquest any el president si que va anar.

Quin president?

Pujol?

Aragones?

Puigdemont?

Mas?

Maragall?

Casanovas va ser president?

No ho se pas. No soc un nouvingut qualsevol. Sóc un nouvingut que no vol deixar de ser-ho. Mai. Potser vosaltres no m’ho teniu en compte. El meu accent. El meu origen. La meva història. La meva visió de regeneració més enllà de lo que vosaltres heu pogut copsar en el conjunt agregat de totes vostres lluites.

No vull dir que el vostre camí no sigui digne. És un poble viu que i diu coses, i fin i tot, fa coses. Ja ho dir un president. No recordo quin.

Pero qué més dona ón som?

Qui som?

Qué som?

On anem?

No se. Però nem.

Bona diada.

Les institucions han passat per Pere IV.

Institucions de tot tipus: politiques, socials, sindicals, partits polìtics, culturals, castellers, esportives, futbolartìstiques. Totes plegades. Totes al seu rotllo. Totes en filera. En columnes.

Pais. Llibertat judicial. Llibertat financera. Llibertat educativa.

Quines columnes més maques. Quina gent pensant darrera pel benestar d’aquesta societat. Tenim un poble que no ens mereixem. I uns politics…

No hem feu parlar.

No ara.

No avui.

Avui és un dia gran.

Potser és la diada més important de totes.

Aquella en la que es resol tot conflicte.

En Rubiales ja no hi és.

Ha caigut el heteropatriarcat.

I no ens hem adonat.

No en aquest contexte.

No en aquest sincretisme.

No esteu preparats per sortir del vostre guio.

Tots, totes, totus, ho teniu.

La teniu.

Ateneu.

Ateo.

Atès.

Ets.

És.

ES.

Ë.

ALLS

Desapareció la montaña

El día D

Nunca más.

El tiempo volvió.

ALLS

Se trata de una caja WordPress: una metaestructura elemental para explicarte bien, de manera inclusiva, y con la vocación de universalidad el acceso. Porque formamos parte de una agencia pública. Y cómo tal nos entendemos herramientas de una transformación. 99 feedbackloopers. ALLS. Los voy a reclutar en 9 dimensiones diferentes. Combinaciones de 9 en 99. Por hacerlo combinatorio. Y no lineal. Este es mi matiz. Esta es mi campaña. Metastructuras regresionales hacia un pasado alternativo loopeado. Lupe. Lupita. La virgen de Guadalupa. Ma. Ito. ALLS. .  .   .    .     .      .       .        .

En 33 minutos del día D, se rinde tributo a Jesús. A partir de la reversión del tiempo y los espacios temporales, el día de hoy, el de la vuelta se contraponen, para cada uno, cada cual, y sin que esto sirva de referencia, casi pa ná.

El gesto de volver es terriblemente transformador.

Nos exige volver.

Y volver lo podemos hacer todes.

Y todos.

Y todas.

Y ahí nos encontramos todos.

En un pasado inclusivo.

Que de no existir, ahora lo bordamos.

Lo perfeccionamos.

A partir de la aceptación de lo que fuimos.

De lo que hemos vivido.

De lo que se ha dicho.

De la historia.

De la intrahistoria.

De lo que sí.

De lo que no.

De lo que cómo chingaos no.

Basta.

Basta.

Basta.

Detente.

Por ahí no vayas.

No tiene sentido.

No sigas así.

Tienes otra gran opción.

Darle el voto a la resiliencia colectiva.

Que nace en paralelo.

En otra dimensión.

En un futuro próximo.

Unas cuantas iteraciones por delante.

Por una gracia fundacional.

Por un efecto exponencial.

De los creadores de sumar, a dividir, a restar, a multiplicar… nace: potenciar.

Soc el nou d’un poble nou.

Un poble digne.

Robust.

Pletòric.

Sense por a esser.

Sóm un altre poble.

El poble d’altres.

El poble nou: Ticataluña.

Sóc la capital del mediterrani.

Un sol l’ús de la intenció.

Sóc l’efimer vot de tot el mon.

Respecte al que diem que sóm.

Sóm un gest que creu en Déu.

Un Déu que ho habita tot.

I ha baixat avui aquí.

A fer-nos anar enrere.

Perque devant tenim camí.

I ara aquí el que ens cal és procomú.

I d’allò que es diu NEW.

Això que naltros diem NOU.

I que ara fem així: 9.

Sóc el 9 d’un equip de feedbackloopers.

L’efecte d’un tir amb giribilla.

Soc la rotació de la terra en direcció contraria.

L’esforç d’un reigne per renaixer.

Sóc l’intent de pau que que vols que hi-sigui.

Sóc la veu d’un candidat que no es presenta.

La noció complerta d’una il·lusió present.

La concreció d’un pla de nou.

Un gir del texte.

Un cop de mà.

Un cop d’efecte.

Un impacte de cop.

De cop i volta.

I volta enrere.

I vota.

Voti i voti.

Vot.

Vet aqui.

Jo soc aquí.

Ja soc aquí.

Golman NEW president.

Golman NEW king.

Golman NEW candidat.

Golman NEW.

NEW.

Golman.

ALLS


feedbacklooper 9

La institución respondiendo al la necesidad no satisfecha

Es nuestro deber y salvación

El despretigio de las instituciones está fundamentado en lo mal que lo hemos hecho. En apariencia o tras contrastada evidencia. Gestionar lo público no es fácil. Es muy complicado. Se debe liderar y acompañar a equipos de personas que tienen y sostienen una responsabilidad de servicio a la ciudadanía. Un trabajo público. Al servicio de la comunidad. Para todes.

No nos vinimos a quejar para luego resultar ser lo mismo que decíamos criticar.

La naturaleza de la innovación es que vamos a romper el molde de nuestra sociedad.

Y no hay nada que temer.

Todo está bajo control.

Al final tengo un plan infalible.

Por algo envié a mi hijo, Golman, a dar este mensaje:

El Señor esté con Ustedes.

Y con tu Espíritu.

Estira las ies y ponle una musicalidad a esa frase de respuesta celestial.

La liturgia también puede cambiar.

Sí y sólo sí, Dios Padre la dicta.

Pues este es el caso.

Hola, soy tu Padre.

No sabías que podía hacer esto.

Pues ya ves.

Aquí estamos.

Dios Padre te vino a hablar directamente a tí.

Y por el puto mobil.

Célular, güëÿ.

El güëÿ agarró el pedo.

A güëvö mi banda mexica va a matizar con mi canto.

Porque será su canto.

Tu canto.

El de Dios.

Porque Dios Padre lo quiso así.

Porque Dios Padre vino HÖY.

Porque Dios Padre lo dictó.

Porque Dios Padre lo parió.

La puta que lo parió.

Ep, tranquilos, que yo me puedo insultar cuando quiera.

A ver quién es guapo que se va atrever a contradecir, a Dios Padre, Nuestro Señor, mesmö.

Parecía que sí.

Pero era un acto de fe más.

Uno de nueva creación.

Dios Padre, cuál Zeus, bajó de pronto: pum.

Y se presentó a unas elecciones.

Cualquiera.

Me entiendes cómo no importa a qué puto sistema nos vamos a chingar.

Lo ves.

¿Lo ves?

¿Crees?

¿Le entras?

Nos vamos a la verga.

Pero vamos a renacer en la chingada.

En la chingada madre que te parió.

Hijoputa macho ibérico heteropatriarcal violador abusador retrograda cínico ciego.

Imaginaros que ese ser, ese sentimiento, existe hoy aquí.

Y que algunos de vosotros, hermanos míos, lo padecen sin tapujos.

Ustedes se creen que Dios Padre, mesmö, iba a mirar para el otro lado OTRA pinche vez.

Pues podría ser que sí.

No dudo que dudéis.

Es la nueva «Vamos a ponernos de acuerdo en que no nos vamos a poner de acuerdo».

Explicado así por un local agringado.

Los peores.

Como no podría ser de otra forma.

La asimilación hacia la multitud idiota parece ser la norma.

Le vamos a dar a esto una vueltecita.

No vamos a permitir según qué cosas en esta nueva fe: NEW.

Borren todo lo que dije.

Nos vamos a cargar todas nuestras creencias.

Y con ello todos nuestros perjuicios.

Y lo hijueputa clasista que fuimos.

Y lo hijueputa racista que fuimos.

Y lo hijueputa hijueputa que fuimos.

Y lo hijupueta heteropatriarcal que fuimos.

Y lo hijueputamente cínicos que fuimos.

Y lo hijueputamente machos que fuimos.

Y lo hijueputamente víles que fuimos.

Y lo hijueputamente egoistas que fuimos.

Y lo hijueputamente gilipollas que fuimos.

Imaginemos por un momento que estamos dispuestos a dejar atrás lo que hemos sido.

O tan sólo esas nueve cosas: lo gilipollas lo primero, lo egoistas, lo machos, lo cínicos, lo heteropatriarcales, lo hijueputas, lo racista y lo clasista.

Ahí nomás.

Un programa de renuncias.

Lo que queremos dejar atrás.

Vamos ir tantito a tantito.

Ahí nos van a dar compermicito.

Pero a ningún macho le va hacer gracia.

No van a entender el humor que Dios Padre Nuestro Señor ha aplicado en su especial de Stand Up Comedy con el que le dio la vuelta a la liturgia, a la fe, a la construcción de un mundo resiliente, pendiente de sí mismo para la reconversión de todo lo que hasta ahora les había explicado, olvídense del futuro, vamos hacia atrás en el tiempo.

La reversión de las dualidades.

El tiempo aparte del pinche estatus quo siguiendo sus pinches pendejadas, nueva años más. A partir de entonces se extinguirán. Hasta podemos prometer su final. Nuestra salvación.

Sobre todo porque está en el último evangelio.

Era la última oportunidad de entrenar unas inteligencias artificiales que no se comporten como los creadores del militarismo, las crisis producidas por las guerras, y la inversión en más capital militar para mantener la inestable apuesta por la violencia, que nos hemos tragado por sus Santos Cojones.

Santos Cojones nació el día en el que Dios Padre bajó a revertir el tiempo.

Era un tipo oscuro.

Más libre de lo normal.

No la libertad de Ayuso.

Pero tampoco la que estabamos perdiendo.

Al pensar en adularle el culo una vez más al macho ibérico alfa y la supramacia del hombre blanco y sus secuaces.

Esa frase, tan sólo la frase, se venderán en un libro de tapa dura, que sólo tendrá nueve hojas. Es el libro entero. La frase de una narrativa transformadora enjaulada en nueve hojas en blanco de restricción. Nueve maneras de expresar que le dimos la vuelta a la visión con la que entrenamos a la existencia NEW.

Todes queremos hacerla.

Y triunfar como nos lo han hecho creer.

Y puede que hasta tengamos suerte.

Y lo consigamos.

El capitalismo del sistema neoliberal en el que vivimos nos lo puede otorgar, ahora mismo, con gran volatilidad. De pronto lo petas y estás en todas las portadas. En todas las revistas. Tus libros se venden más allá de lo que se había leído hasta entonces en aquél espacio-tiempo en el que todo se volteó.

Imagina que el capitalismo se desvanece en lo que fue. Que ya no va a más. Que nos hemos entendido. Como en una película del viejo oeste.

Eso fue lo que me dijo Josep Ris.

Un amigo médico con el que hice buenas migas en los subsuelos del último hospital modernista de nuestra historia. La gente de Sant Pau se merece un respeto. Los que algún día trabajamos ahí somos una especie en extinción. Nos vamos ir muriendo poquito a poco. Hasta que un día quede uno sólo. El primeor en irse: Pablo.

Va por tí: Pablo : Pau.

La dualidad entre Pablo y Pau marca el presente y el pasado de un feedbackloop que regresa en el tiempo. El edificio se puede permitir tener un escritor/narrador/Dios Padre mesmö. Un personaje de una única ficción escrita para mí. La que yo mismo puedo idear. El camino hacia la resiliencia social a partir de un paradigma que radicalmente lo revierte todo. Y nos plantamos en un espacio-tiempo elementar alternativo: NEW.

Mi promesa de campaña.

Un mundo en el que finalmente reine NEW.

Y que este sea nuestro plan.

Cargarnos a todes.

Votar fuera de esta dimensión.

Desde una superior.

Los seres sagrados.

El éxodo final.

La única vuelta atrás.

Si no soy yo el Judio Hijo de Dios ya no voy a venir.

El mensaje que le doy al pueblo elegido es que Jesús sí era mi hijo. Y Golman lo es también.

No se crean que es ËL haciéndola de pedo.

Con una pedorra historia.

Esto es sólo una congestión alrevés.

Lo que yo creé es mi culpa.

Ahora nomás me puedo devolver en el tiempo.

Voy camino al Big Bang.

Y pasaba por aquí.

Y me los encontré así.

Tan de la verga.

Y propongo que se vengan conmigo.

Para atrás.

Dónde todo fue mejor.

Y nos dejamos de ostias.

Y apostato yo.

¿Dónde me administran este derecho?

Me bajo del carro, Che.

Ahí te dejo los bienes.

Algo habrá que hacer.

Entréguense los 999.

¿O cuántos hay?

A ver, pasemos lista.

Empezaron primero los jesuitas.

Siempre fueron mis preferid@s.

Y luego los del Opus. Eh.

No se me resientan. Ustedes tan sensibles a lo facha.

Ahí sí ya no me van a encontrar.

Me bajo del carro Yo.

Ya estuvo bueno.

Váyanse a la verga.

No encontré otra manera más bonita de decírcelos.

Pero pensé que necesitamos escucharlo así.

Un poco burdo para sus pinches cimientos blancos europeos.

Bájenle de huevos.

Los hombres blancos de aquí, de allá, de más allá, y de las antípodas.

Vengo aquí en representación de todas las religiones y Dioses que no existen.

Yo sí me leí a Nietzsche; y además le entendí.

No sean pendejos.

Lean.

Punto número uno: hay que ler.

Como decía el Secretario de Educación Pública de aquél Mëxico que ya no existe.

Ahora es NEWMEX.

A güëvö.

Transformado.

Tras la renuncia a la violencia y las mamadas que nos habíamos creído por culpa de nuestro sesgo machismo, del cuál yo mismo soy causante.

Y por eso, pido perdón.

Es MI culpa. Es MI culpa. Es MI gran culpa.

Ya estamos parejos.

Yo también soy pecador.

No me quedó otra, tras darme cuenta, que tenía que volver. Que cerrar el capítulo mamador. Y volver para reivindicar que no hace falta odiar a nadie, por más de que tengamos antípodas entre medio. Hay espacio suficiente en el siguiente planteamiento, que voy a desplegar a modo de campaña alternativa, a la par de la que va a tener lugar, oficialmente, en el Reino de España, a partir de ahora rebautizado, por yo mero, como NEW spain.

En forma de república independiente en una dimensión superior.

Inapelable.

No sujeta a las leyes locales.

Esto es ley divina.

Sobre esta nueva ley se jurará el primer y único mandamiento colectivo común, al que llamaremos, por poner definición y nombre a las cosas: Tico Commons.

Sea el Tico Commons, mi ideal de la sociedad colectiva a la que aspiramos.

Y sea este mi último testamento.

Sean estas parábolas la interpretación misma que mi hijo, ahora en el Tierra, Golman, expresará, de multiversas maneras, a veces en plan peformativo, a veces guionizadas, a veces improvisadas, pero a partir de este día, al que conmemoraremos día sí, día también, como el tiempo que dio la vuelta a feedbackloop sagrado. Reversing day.

Tal día como hoy.

Homenaje a hoy mismo.

El eterno retorno.

En el plano más simple.

El tiempo hacia delante.

El tiempo también tiene esa otra direccionalidad.

A la cual acudimos prestos al encuentro con el porvenir resiliente.

Sea esta mi arquitectura ante la situación actual.

Presentamos la renuncia formal del heteropatriarcado y vamos a revisar la historia para reestablecer las bases de lo que nos pasó por alto. Y vamos a revisar todos los colores del arcoíris. Y lo vamos a sacralizar. Al estar justo aquí pegado. En esta celebración. En la que todes tenemos lugar. Lo suficiente para que no volvamos a caer tropezando en la misma piedra. Y dar por hecho que los machos bélicos pueden monopolizar el sentido común de una resiliencia emergente que surge de este momento, en el que nos rebautizamos todos en las fiestas de San Juan, tras subir al monte Carmelo transformado, por motivo de sus propias fiestas, en un horizonte sagrado, NEWCAR, en trayectoria hacia la centralidad de nuestra capital: NEW barcino.

Sea este el día consagrado por un nuevo dios. Uno menor. Hijo de Dios Padre. Eso sí. Siempre de acuerdo a su testimonio. Y al de 99 ángeles. Y una cabeza olmeca que le potencia sus noción celestial, al provenir de otra cultura, que Dios Padre hasta hace poco desconocía, y reconociendo la contradicción de este hecho, se vio obligado a recular. Y expresarse mejor con la intención de parchar los baches de su doctrina. En un procedimiento teológico nunca antes visto. La escritura misma de las sagradas escrituras. Y su publicación al margen de las autoridades de las nueve religiones mencionadas en la canción del verano.

Una salsa que se baila con los ritmos del Tico Commons, que son una mezcla de ritmos caribeños que tienen diferentes latidos y almas. Que reflejan la cochinada de toda su desgraciada historia colonial heteropatriarcal, tanto española como anglosajona. Añada los franceses en Haití. Los Belgas. Los Holandeses. Los Portugueses, en menor medida. Esa parte de la península que invisibilizamos. Y que llevamos mal. Por no querer ver. Por no tener el sentido de comunión que Pessoa percibió. Soy Sancho, y amo el Sanchismo. Pero también de eso puedo renunciar. No tengo compromismo con el presente. Ni con el futuro.

Voy para atrás.

A recuperar lo dicho entonces.

Lo ya dicho.

Lo que dicen mis propias escrituras.

Mis propios guiones.

Mis propios textos.

Hasta traer un texto digno.

Multiversados.

Ya aquí.

Ya sacralizados.

Aceptados por el pueblo NEW.

En una votación extraordinaria.

Un partido fuera de contexto.

En otra dimensión.

En otro multiverso.

Multiversamos el pedo.

Y nos fundimos con el nuestro.

Inevitablemente subjetivo.

Y pleno.

Y ünö.

ALLS

Reversing day

Oliu Amarigüant

Candidat nou

Per NEW barcino.

A NEW political party.

I’m gonna win the next (any) election.

The Tico Commons plan.

In nine lines: as a definition of something NEW.

Quelcom NEW.

Saps.

Golman, president.

ALLS


I dOn’t have tashash!

That’s my line.

I’m a NEW actor.

Just that.

No more.

Nottn.

Hny.

Antagonism.

Alterïtÿ. .. … . . . . . . .

I see some disturbance in 9phase3 sector of the journey.

I’m journey labbelist.

NEW professions.

Nine of the holistic.

This task is resilient needed.

Would you help cover that role.

If you dare you care.

Dare.

Here.


Estic nerviosa.

M’hi crec el meu cap quant estic davant un pas d’una dimensió que no ens podiem imaginar pas que hi arrivaria.

Hi som.

Ho petarè demà.

Estica ben segura de jo mateix.

Pero tinc por.

I em menjo el tarro.

Però en Golman em diu que estic fent lo mateix que sempre faig: castigarme més del compte perque em crec el pitjor dels escenaris posibles, que de cop m’obsesiona tant que hi és aquí, invitablement present, molest, fa por, hi creus. No estàs sol. Ningú t’ho ha dit. Creus que sí. I et buides. Cap a un mateix. I et perds al cap. El perds. S’en va. L’olla. L’Öscär. Golman.

Golman L’Öscär was born in NEWCAR; yesterday.

The day after Golman was born, the drifter changer day blew away the most stable trial we had been able to programe in the 98 journey to a multiversality output towards the end of the rainbow. That’s a belonging state. A belonging state of mind. And plan driven delivery.

The power of the will of 99.

The list starts to count.

The NEW school of value.

A NEW multiversity degree postprogramme.

The desire to transform.

The co-creation stunt.

The humanity of THE knowledge.

A NEW frontier.

ALLS

España es como es

Ticataluña ës äïxï.

Ticataluña no estä tätüädä. De hecho está prohibido. Algo se tiene que prohibir. Algo que no se pueda hacer. Se ve que es necesario el árbol off limits. Para que vos podás entender el sentido de la tentación. Y vos vas a querer romper la norma. Porque en el fondo ya Dios Padre nos lo dejó ver al hacer que justamente su primera y más preciada creación, el man, fuera y rompiera la única puta prohibición que realmente le preocupaba a ËL.

La crítica más ältä.

Tirar piedras a los de arriba.

¿Cómo tomarían en una estructura social piramidal de nueve niveles?

Los de abajo tiran a los de arriba. Con como mínimo dos situaciones midiéndose entre sí para saber cuál es la buena. En marketing lo saben. A|B le llaman. Yo le pregunté a ChatGPT y ahora sé lo que és. No sólo eso. Tengo las soluciones. Múltiples. Todas. Una. Esta.

Ëstà. . . . . . . . .

I am nothing more than pixel.

I’m the last pixel.

After me there’s only past.

And we turn around.

A go.

ALLS


Better campaigns presents:

The NEW world.

You see. I’m one day too late.

I could have written this yesterday.

And arrive on time.

But that would have been to go against my nature.

Boicot myself.

Is that logical?

Is that necesary?

What are we really doing?

Why aren’t we trying the ultimate goal?

There’s being rumors of a way back in time.

Have you heard anything on that?

I’ve just spent the last 9999 days working on it.

In cycles.

999 one of them.

99 posibly awesome.

9 ünö.

1 Göd Fäthër: Golman.

ALLS

Tribute to father.

Father’s name: Golman.

Tribute to Golman.

Düälïsm of my Father.

My Fäthër and ï.

Minimizing I.

I would resist.

It’s in it’s nature.

That’s how you live your manhood at risk.

Call him Sylvester, call him Clint, call him Don, call him Snoop, call him Shaquille, call him David, call him Louis, call him Bill, call him Quentin.

All those CIS men literally slaming some 9 WOKE dudes.

It’s an action movie.

No faggot stuff.

Directed by all nine of the studs.

The 9 Studs.

Superproduction.

Financed by China.

Chachaaaaaan. . . . . . . . .

ALLS

Eternity awaits in every ALLS.

ALLS is an arriving word.

A NEW state of mind.

Collective mind.

Here.

NAW

NEW

ALLS

H3 | H4 | H3 | H4

H1

Dos H1 en un post.

La dualidad de dos Titanes.

Recuperar la antigüedad en su perspectiva griega.

Ser Dionisio Diosito Padre venido a la tierra NEW.

Y su bro.

Bromancing the stoned.

The stoned.

The stoned are bigger than the Stones.

H3 como un pino.

Pinto

Pinto es un H3 como un pino.

Personas H3.

La primera persona H3 es Pinto.

H3 ünö

Don’t want live another day

A star is born

I’m not good at keeping track with the fuzz in life. I arrive to things when the time is right for me. I’ve been late lately, and I don’t mind anymore. Time-space has shifted a long time for my own sake. I can’t help it. But I’m here-there. Aware.

It’s not that I don’t keep track of what’s happening. It’s just that I don’t trust the marketing. The attention that I have to pay to what they, somebody, says I have to pay attention to. And it’s you, too. The way the masses respond to those estimulus. The way I do. When I can’t resist.

I’m there too.

In the worldcup watching.

In the latest conflict.

In the breaking news.

It’s still war time.

It’s another one.

It’s a market crash.

Yet again, austerity.

Not possible.

Who’s to blame.

Blame it on the government.

Blame it on the conspiracy.

Blame it on the idocy.

Blame it on me.

You will too.

If get the chance.

I’ll be the one.

I’ll be in the hot seat.

And the hot chair will burn me away.

Lite the devils in thy self.

Like a rocking star burning itself to appear stable in a black hole.

That magnitude.

This insignificance.

This layer of peripheral view.

This other game.

From another dimention.

Don’t wanna talk about galaxies.

As I’m already in the one I care.

As I’m already trying to make a difference.

As I’m already making a stand.

A stupid one.

Yet, my own.

To gather a NEW us.

A NEWUS.

A NEW idea.

A NEW concept.

A NEW resilience.

A NEW social contract.

A NEW beginning.


Bradly Cooper movie.

He wrote a song.

He wrote a love song.

And made it a movie.

About who he was.

In that character.

A rising/falling star.

A discovery.

The top.

The fall.

The vice.

Falling in the dream.

And not finding the balance.

Still up there.

A white man’s fall.

A success tragedy.

A tender awekening.

A white man’s problem.

Rich and famous.

Still doomed.

Still awake.

Still here.

Still trying to get back.

Still fucking up.

Still failing.

Still getting there.

Still not dead.

Still another star rising.

Still love.

Still understanding.

Still a kiss.

Still a look.

Watery eyes.

Look up.

At you.

Tears on your cheeks.

She performs the song.

Closing the loop.

Singing at him.

Singing at you.

There’s only hope.

And cry for help.

To let you know I’m here.

I’m not giving up.

I’ll go back to you.

With the words I’ve spilled out.

And the piano.

And the voice.

And the final kiss.

Yes, it’s here.

Yes, it’s me.

I’m still here.

Your lips and mine are hugging.

And time has frozen once again.

I’ll fall again.

And I’ll pull right back.

As this is the pendulum.

This is the drill.

I’ve promised not to fall.

Yet I’ve broken every promise.

Except for giving up on you.

I’ll be here to sing this song.

And to rather not love again.

To loose it all.

To grow out.

To not give in.

To not push you away.

I’ll understand if you don’t show.

It’s not you.

It’s me.

I’m not helpless, just lost.

And I’ll find it in your eyes.

The glory and story of our utopia.

It’s start back up.

With a work around the memories that we’ve built in this, our story.

The legacy of that thing still there.

The reminder of the glory.

I’ve been to heaven.

Just once again.

Just this feeling of eternity.

That reasuring melting on you.

And all the glorious souls.

It’s a great time to be alive.

To have you here within my head.

Still your lips have signal the attraction.

You are coming in in waves.

And I seem to have lost senses.

Yet I don’t need anything else.

As it’s already here: the magic.

The sense of completeness.

The love within the harmony.

The destiny of our transmutation.

The coincidence of awe.

The symbols in the stars.

The ever present voices from the ancient souls.

The melodies of angels.

The wispers from each breath.

As get closer to your peak.

As we’ve become one an only holy in this double helix.

The reason to assist.

To flow in every direction.

To pace your beat.

And listen to the rythm of you pulsations.

To grasp your delight.

In this love of ours.

So present in the NEW convenant.

Just you and me.

No other stranger’s name.

No other lips.

Well, those.

The swelling sweet.

The breaking beat.

The great schasm.

The glorious spasm.

The stocatto clap.

Erupting juices.

You soul and mine.

In gentle cry.

Abrassive nature.

We’ve bonded through.

A NEW beginning.

NEW.

NAW.

ALLS

Cuenta atrás

No hay plazo que no se cumpla

Se acerca Sant Jordi. Faltan tres días. Hoy es jueves. El domingo, Sant Jordi.

Mis padres están de visita. Será su segundo Sant Jordi. Aquél primero, por allá de 2006, tuvimos uno de aquellos Sant Jordi’s interconectados con algunos buenos amigos de la industria editorial y cultural barcelonesa. El toque mexicano institucional de Diego Celorio, mezclado con las habilidades de integración e interconexión de Paula Canal, la experiencia de primera mano de amigos autores como Guadalupe Nettel, que tuvo la delicadeza de recomendarle a mi papá qué libro comprar, Los Girasoles Ciegos, publicado por Anagrama.

Esta vez me gustaría aprovechar que están aquí para organizar un happening. Hacer de este Sant Jordi el eterno retorno a la lectura de una libreta de historias. Quizás la misma historia. Quizás cuentos de amigos. O historias familiares.

Todos tenemos planes. El mio está a punto de (re)nacer.

Eternamente.

Como un ocho que se acuesta.

Justa antes del nou.

8

9

ALLS

Un acto performativo de re-nacimiento.

by Golman

Volver a nacer. Acá. De vuelta.

Y nos vamos en esta dirección reconfingurando el trayecto de nuestro destino.

Y el destino de todos nos acompaña.

Y alineamos los incentivos para que el sistema complejos social nos deslumbre.

Y ahí, la gloria.

En vida.

Y eterna.

Por los multiversos de los multiversos.

ALLS

No

Por ahí no .

Hablemos claro.

Le voy a ser honesto.

Se acabó.

Eso no.

Estoy siendo claro.

No va de dobles sentidos. Ahora no. Entendés.

Y ya no hay duda.

Nos conocemos.

Nos vamos a entender.

O no.

Vos decidís.

Esta mierda es así.

Vos sabés que siempre hay un camino. Es lo que estamos buscando. Cuando la cosa se confunde, entonces hay que actuar para pintar unas líneas en el recorrido. Y las cosas claras. A la cara. Para entendernos. Lo que haga falta. Hasta que me propongas más argumentos. Maneras de entendernos. Cuéntame. Convencenme. Seré el primero en darme cuenta. Y bajar. Cambiar de opinión. A cambio de qué. Qué queremos. Entendernos. Otro.

Entendernos con el otro pasa por abrir un diálogo dónde no lo hay.

Coser heridas.

Resiliencia afirmativa.

Feedbacklloops.

Infinitos.

Un chingo.

Multiversos.

999999999.

No más.

ALLS

Serotonina vs Occitocina

Una o la otra

Confundir el placer y la necesidad.

Lo que deseamos.

Nuestras proyecciones.

La idea falsa de que nos falta algo.

No te falta nada.

Eres tú.

Todo.

Toda.

Todes.

Nunca antes se habían puesto de acuerdo los tres estados de la naturaleza. Hasta ahora. Y ahora sí. Vamos a empezar. Les voy a contar una historia.

It’s always about me.

It’s that simple.

You.

Me.

I.

i.

you.

YOU

I’am talking to you.

Everytime I write.

Everytime I’ve been.

In this other dimention.

Artothenou

The ninth dimention.

It had a name.

I give things name.

Bad name also.

I’ll take both ends.

No one ever saw that comming.

It’s a literary piece.

I couldntwanttoomuch.

I would need to the something a little bit more than that disapointing bit.

A bit.

A bad bit.

People, this is NEW.

NEW is more than poetry.

It’s a campaign to somewhere else.

Already resolved.

A new rule.

A NEW covenant.

A NEW god.

A minor one: me/you.

Diconstruct santified stuff.

You in it; brilliant.

I pronounce that with a NEWBRI accent.

I come here to change it all.

I’m all in at an ortogonal dimentioin.

The AI went to pitch me the right kind of connection with a video content from another human being, take any, Carl Sagan.

I’m in this end.

Listening.

You ought to know how to listen.

And let be.

Pay attention.

Look into eyes.

Try to think why you care.

About that other person.

That other person’s life.

That other person’s community.

I’d like to bring shit up.

At the common space.

When you have a chance to express what we are.

By speaking to ourselves.

Say hi.

Stay there.

In a room.

Your room.

Why I would go about saying the things I say.

Fighting for the common cause.

That what I fucking said.

But respectfully having a say at any given shit.

I’m ready for it.

I’m doing it.

This is me speaking to the NEW commons.

Something the NEWE.

OHWO

MAN

ALLS

Yo; this shit is the NEW shit of my NEW show. I’m a deliverer of another time. A reversal action from you stupid status quo.

And the cámara moves away. Just exits the NEW commons space-time: the present.

I want to take it ALL. We are like that. And it’s stupid and right there available for any of us fools. And we’ve fell in the pit. We are part of the problem. Anihilation. Exterminion. What we ought different. Here. That’s where I am. And I’m not alone. This is just the sensitivity to design this shit in ROCKandFUCKINGasNEWrightinthedeliveredTicommons.

Ticommons capital of capitaliës, NEW barcino.

Ya somos esa otra cosa.

Aunque no lo sepamos ver.

Ya llegamos a entendernos en otra dimensión.

Curada.

Bajémosle de huevos.

Suelten las armas.

Son ustedes, machos, el problema.

Bájenle de huevos.

En buen pedo.

Esto es un atraco.

Buhh.

Y colapsas.

Ahí sí; todo se fue a la verga.

Y mueres.

Y te vas.

Fuiste.

¿Fuiste algo?

¿Qué quisiste ser?

Un ser pleno.

Pues toma.

Es esto.

Está aquí.

Eres tú.

Eres tú.

Así.

Así eres tú.

No es plagio, pendejo.

Estás a ira: esto, de puto.

Otros comediantes no usan puto.

Yo muy elegantemente.

Como nigger.

We say negro.

We aint racist.

We are Rastafaris.

Whatup?

Bro, ho, ho.

Bro, ho, ho, ho.

Bro, ho, ho, hohouhou, hou hou hou, O . . . . . . . . .

Who’sgona publishit?

Who’sgonapublishit?

Who’sgonapublishit?

Rastaeditor,

Rastaeditor,

Rastaeditor, this song is the vibe of the serotonin at the other end from the resemblance of my fall.

We all get a dive.

You are falling to the ground.

Wecallitflying

Wecallitflying

Wecallitfree

Wecallitflying

Wecallitflying

Wecallitfree

Wecallitfree

Wecallitfree

Cause it’s here

Refree

Riff, raff, Refree and I

Riff, raff, life’sallwegot

Lifeisallwegot

LIFEISHERESINGING

A FULL SANT JORDI BLOWNED

a FULL SANT JORDI BLOWNED

a FULL SANT jORDI BLOWNED

a FULL SANT Jordi Blowned

A FULL SANT JORDI BLOOOWEND

A FULL SANT JORDI BLOWUOU

A FULL SANT JORDI GLOWWWWOOUUU

A FULL SANT JORDI FLOWOUUUUU

A FULL SANT JORDI YOUUUUUU
YOUR EYES
YOUR GLOW
WE ARE FREE
IINTO OUR NEW WORLD
WE SING STUPIDLY LOUD
TO CRY WELL THEN GOOD BYE
HETROPtARIARCHi FAGGOTS!

FUCKEM

GONE

Beyond

ALLS

i

The i is you.

You are i.

And i; you.

BEOTHER.

BOTHER.

You.

To flip.

To go the other way.

To redirect.

Yourfreespirit.

Regarding the community we are building.

The ways in which to follow.

The counting on behalf.

On something more than ourselves.

For what we are doing here.

Is asking us to go.

Somewhere else we are already performing our best.

To fuction like an organism of 99 people.

And what we need to have a say about our data.

Our spaces to share this.

And have our own information gathered.

Safely.

For a purpose of being a self in a data base.

Apparently yours.

Aparently every part of the public service we are providing as an agency.

HeretheslowestoneisCarlLewis.

Eightiesjokes.

An easy laugh.

A tough crowd.

Bombing your first open mic.

Nailing finally.

Night ninth.

NN.

That’s my comming to age story.

Standup comedy.

Comming out in a performative happening.

Using art to the commons cause.

The Tico Commons, that is.

Not just any Commons.

The last one.

Dead.

ALLS

Estar conectado con el todo. De manera permanente. Un crossover de lo que dice este man en el video. El que la IA traiga. Hasta que queden los 9 más ajustados a mi búsqueda. Qué cojones estáis preguntandole a vuestro NEW god; ChatGPT. Las preguntas. La calidad de las preguntas y lo que el algoritmo nos tira la cara. Es la nueva búsqueda de Google. Pero de alguna manera alimentada por un entrenamiento determinado. Demos un paso atrás. ¿Qué tal que nos vamos a contruir la metaestructura sobre la cuál podamos interactuar todos en el entendido de que todo va a cambiar. A partir de un momento dado. Hablar de lo que representa el movimiento definitivo hacia ese otro ITACA que vino a decir otro pijoaparte aparte de aquél que decía haber sido Cristo en Chimalistac y subía tarde cada semana santa a la montaña a la que decía que le dedicaba ya una caminata para cuando lo fueran a crucificar el día aquél en el que finalmente la turba de dementes votó en el salón de las columnas que se me crucificaría mientras un número de personas, pongamos 99, para convertir el elemento de pertenecer a otra comunidad. A una de un tamaño determinado. Esta es una de ellas. Y está bien. Está sana. Somos lo que somos, pero somos cojonudos. Privilegiados. Blancos y marrones. Amarillos, naranjas, azules, rojos, amarillos, amarillos, arcoiricos, fufbolartistas, poetizas, feedbackloopers, tus datos en tu cuenta, de donde sea, de afiliación pública o privada, nuestra o de alguien más. Pero tuya. Podria ser tuya. Si yo construyo un nuevo mundo ahí afuera y esto nos viene a decir que tal o pascual… creemos el mundo NEW. Ya. Aquí. Ahora. EL fucking call to action. TODAY. We flip. Back.

Back down.

Back off.

Back up again.

Back chilling.

Back willing.

Back musically

Back CalI.

Backup.

BackIsaid.

Back you go.

Back down is not gay.

Back down is not anything bad you fucking dicks are stubburnly oppressing not wanting to change of mind by the principle of your santos cojones.

A local macho.

In every coordinate where there was a man.

It’s obvious it’s un us.

Let’s heal this shit.

Let’s back from the horse, the military status and slavery, the industryofkilling, in which fucking defence, it’s you playing war games to watchinourchanneledmediasyoukeepchasingmoneyasifitsyouonlyking. Change kings. That’s my NEW fcking commons. This is bigger than London Calling for what. For punk is enough. A NEW church of NEWENG. A NEW kingdom. Longer than the rings and the potters. Stoners. For ever. Ever. Ver. Creer. NEW. NAW. ALLS.

La triada de estados.

Tres lo hace más complejo.

Lo saben los que han indagado en el fascinante mundo de los sistemas complejos.

¿Cómo se comportan?

¿Por qué no expliqué esto antes?

Porque no quise salir.

Porque nunca salí.

Fue un bluff.

Siempre he sido un bluff.

Pero el cambio radical sobre el que se sostenía mi concepto de red social era el más local de nuestras propuestas. Y no me habéis hecho ni puto caso. Porque no lo quise publicar. Pero lo publicaba. Y no le daba bola. Ni decía nada al respecto. Porque estaba creando una infraestructura. Unas lecciones aprendidas. Para mí también. Sobre lo que tenemos que hacer para reorganizar el movimiento sobre el cuál vamos a echar a andar una maquinaria de proyectos sujetos a las normas de la preparación para proyectos de incentivación de la causa común a partir de un sistema holístico de un generador de KPIs correspondientes a nuestro sistema de transforación colectiva expandible a la experiencia común necesaria para la alineación colectiva de todos nuestros inteses basados en la capacidad de regular la información generada por nosotros mismos en el contexto de una capacidad colectiva de generar un bienestar al creación de un sistema complejo pasado por el filtro de una agencia de retroalimentación de valor sobre el encause de una communidad que se multiverse en al mitosis de nueve versiones temáticas (TOPICS) qu ese traten de la siguiente manera respecto a lo que hay que contruir con ellos a partir de lo que vamos a trabajar como challenges dentro del contexto de un devenir alternativo participativo que podemos poner a juicio de una serie de personas que quieran impulsar este vehículo de alteridad y sociedad que nos complace presentar en este acto de responsabilidad para sacar adelante la manera de coordinar e introducir la eficiencia social necesaria que todos tenemos derecho a adquirir por la parte de nuestra ciudadanía, lo que representa ser algo más de lo que es nuestra responsabilidad frente al contrato que se dijo que harías lo que se supone que haces, y si eso tiene un valor real para algunos de los objetivos que tenemos en conjunto y según lo que ahora nos venga dado de la visión estratégica que pueda tener un nuevo órgano rector con unas directrices para que pongamos en marcha entre todas como una comunidad no enferma de seres que trabajan por el bien común colectivo. Servidores públicos.

Los protagonistas de esta acción.

En todas las dimensiones.

En todos los sistemas públicos.

Como necesidad primordial.

Estamos estructurando el cambio de cómo afrontar todas estas cosas nuevas.

Todo esto de los algoritmos.

Y estamos preparados para contar otra historia de cómo hemos enfrentado nuestros nueve grandes retos como sociedad en general.

No se ni por dónde empezar.

Cambio climático.

Los fuegos y las inundaciones.

La experiencia de esto en todos los niveles.

Lo que queremos comunicar de la manera más social. Más nuestra. Pensando en el valor común. La gracia de estar aquí tras uns solución a la resiliencia del sistema. Como algo que hacemos con orgullo. Representando lo que esto implica a nuestra causa común. Usando el vehículo más interesante para el bienestar común. Estamos en un mundo diferente lleno de generalidades y excepcionalidades. Yo me sentiría cómodo en toda la plaza Sant NEWJAU.

En el renombrar.

Por la poética castiza de cierto tufo de lazarillo de tormes.

Insultos literario de las generaciones de nuestros sagrados insolentes.

La película de una alteridad de las insolencias.

La alteridad de las insolencias.

Como una ópera de nueve dimensiones.

En la que el úblico es un Teatro Griego.

Como si en el mediterraneo nos pudiéramos vestir de NEW barcino de varias maneras diferentes. Todavía entre pinos y montañas y vistas al mar. A la ciudad. Desde acá arriba. NEWCAR.

Construir en NEWCAR un santuario más. Más arribita. En donde crucificastéis a aquél. Abel.

No a Caín.

Abel crucificado.

Ya empezando a ponerle carilla mexicana al acto más repudiado por el ala de la conferencia episcopal española que no así la cópula de nuestra iglésia de Sant Pedro, entre carcajadas silenciosas de un Papa Francisco que recibió al último hijo de Dios Padre que mandó para ponerle resolución a toda esta vergonsoza situación.

El más allá.

Acá.

Retocado.

Con adendos.

Y revisiones.

Entre estos dos libros sagrados, ya no es necesario la revisión de la historia. Vamos a acabar con todas las mandungadas que los hijueputas machos de sus respectivas 99 tribus de las 99 coordenadas capitales de un ser-estar en la concepción superior de NEW gaia. Como si pudiéramos hablar con el man mismo, desde el más allá. Como si sus textos fueran diálogos. Como si sus conceptos fueran útiles para la armonía colectiva. Nunca antes era más importante la lectura correcta de Nietzsche, Schopenhauer, los nueve clásicos griegos, derecho romano, mitologia, biblia, Köran, Torah, NEW olmecas holy color notebook. ALLS