Nomes sí és sí

Només sí es sí

La coalición de gobierno

Ya no será nunca igual.

La dualidad murió.

Los azules y los rojos.

Eso ya no existe.

Quítatelo de la cabeza.

El pedo ya no es un reinado de conservadurismo de derechas fascistoide, por decirlo suave, y con tendencias a la psicopatía colectiva de 99 machos en celo desbocandose una y otra vez sobre la manada de la extinta España.

Cabelloros, señoros, España ha muerto.

Muerto rey, puesto Estado NEW.

NEW spain.

NEW spain is diferent.

Cinc trets per l’esquena.

El perill de les armes.

Les armes cantat en portugués.

Les armes de guerra.

Crims de guerra.

Economía de guerra.

Defensa.

Fernándo Sánchez Dragó.

Escriptor. Planeta. Critiques. Nenas de 13 años. Seducción de un dandy del barrio de Salamanca. Historias de un erótico heteropatriarca.

99 capítulos marichulos.

La mejor de las Españas.

La España grande y una.

La única.

La última.

Y nos vamos.

Huida de los machos.

Exit macho.

Exit.

Machoxit.

Machixit. My first novel in Sant Jordi.

Just this post. Just 99 cents.

Low value scale.

A NEW parameter of value.

Permeability analatics.

The value of permeability vs Any other 99 other options you (anyone) can come up with. Open call to NEW meaning.

Doñaña secandose.

86 años de Fermando.

Perfil polémic i controvertit.

La noticica a NEW barcino.

El Barça ha rebut al Girona aquest dilluns.

Perque per a tots dos aquest dilluns de mona era tot lliure per a tots dos equips. L’exemple de perque ens anava bé ara que tornem a l’activitat.

Allargar un dia més.

Allargar tres dies més.

Tot respecte a un retrovament social.

Un punt de tornar a la feina col·lectiva comú.

Això qué fem quant fem coses.

Ses coses que fem a Ticataluña.

Gran; ünä.

Ëlla.

ALLS

Estoy en plan 99 páginas

El formato y su confección confecional

Yo escribo.

Pero es otro pedo.

Es el pedo alternativo.

Statuo quo.

Let it go.

It’s gone.

For good.

For all.

We leaped.

Time-space flip.

La zona franca de una banda de chicas punkies, singing, playing the guitar, base, bateria, teclado. La banda de zona franca es el la zona de poder de este programa. La actualidad manda. El presentador pasó a segundo término. La historia de la ausencia. Estar ahí. Y de pronto ya no estar. Caer del sueño. El fucking hoyo de la rubia de los cojones.

No creo.

Me fui.

No me esperen a eso otro.

Su mundo es una NEW shit.

Una puta mierda, vamos.

Es un toque malhablado.

Una de esas pachecas.

Premiado con el planeta.

Perfil polémico y controvertido.

Barça-Girona.

Ausencia de Gol.

Y yo acá en las antípodas; en el gol.

Golman, servidor.

ALLS

Skills for a transformational being

It’s gonna be weird.

Transiting, I mean.

Leaping away.

Connecting with your higher being.

Resiliently.

We figure out ourselves.

ünö a ünö………

Simbiotic Intergalactic travels. . . . . . . . . ALLS

You can’t steal my futbolartistry.

ALLS


Next time I go to Paris I’ll go sublimed by Dali, Picasso, Buñuel, Morrison, Collette, Busquets, Herralde, Balzac and Dyonysos. I’ll be the last Golman.

99

The only one.

Really.

Really?

Discrepancy segmenting presents………

Multiversity

You can’t have two H1 in one post.

Who says?

Who’s rules?

What for?

Why not today.

Why not naw.

NAW

NEW words need NEW consensus. This is what the highest purpose should be. But who am I to say. God father?

ALLS

It’s the stories in between. You out there. The playing field. The NEW playing field. The best alternative world. The NEW understanding.

I could have been there. We think. We wish. But can actually travel back in time?

I say NAW.

And you would NAW too, right.

Right?

Right?

Nine seconds pass.

Still NAW.

And there NAW means no.

But that’s not one holy thing can be, but actually many others. Multiversity is out there. Beyond your current belief. To a higher understanding. A collective one. Clearly selfestablished by a NEW consensus. An alternative world running against a status quo still glee heteropatriarchy man-minded-neoliberalism-colianismnegationists-estatebased-hollywoodesk-succesfulvsthepoor-the fear of loosing the enlevelling field mechanism that you hold control to: the man on top.

The plot thickens.

You feel betrayed.

By this current NEW feeling.

A place to belong rather than any other shit. Let’s leave it all behind. And travel back into this NEW life projected at the desire to leap out of MACHILAND.

MACHILAND

GONE

Death.

ALLS

4LLS

Oh, my good. A NEW concept.


Unas alas en red. Dos redes. Ala derecha. Ala izquierda. Tenemos dos brazos. Dos. Tenemos dos manos. Dos. Tenemos dos piernas. Dos. Temos dos ojos. Dos. Tenemos dos orificios nasales. Dos. Tenemos dos orejas. Dos. Tenemos dos cejas. Dos. Tenemos dos pómulos. Dos. Tenemos dos michelines. Dos.

Dualidad.

ünö

Recategoricemos las metaestructuras de los datos que nos acerca a la resiliencia colectiva de una manera NEW de la participación en red hacia la aportación de valor del conjunto de las actrices liberadas por siempre del heteropatriarcado que nos colmó la paciencia hasta el día de hoy. Aquí te quedas, papá. Esto es un tributo a vos. Y al tiempo que tuvimos. Y a tu máxima expresión de lo que un ser bondadoso y justo supo ser. Como sólo vos me enseñaste. El tributo al padre. A padre sagrado. A la concepción en humano de lo ecuánime y libre que hay que ser para ser más allá de los determinantes con los que supiste dar todo de vos. Mi viejo es un grande. Yo diría que el más grande. Pero acepto mi sesgo. Y es más, aquí mismo, lo explicito. Sin ser agobiante. Cansino. Sino fresco y cool. Con libertades en la lengua que la ortodoxia de como mínimo nueve lenguas podrán el grito en cielo. En dónde el Dios Padre en el creen, tal día como hoy, se dirige a usteds. Amados hijos del gran and only god Father: Golman.

Golman Padre.

Se cierra el elemento espiritual.

Un bucle sagrado.

La vuelta de Dios Padre.

Palabra de honor.

Palabra de NEW.

Palabra de NAW.

ALLS

Esto pasa muy rápido

La vida es así. Un día de pronto te das cuenta de por qué estás aquí. Y lo comienzas a vivir intensamente. Como un crecimiento interior. Como un descubirimiento que se ha ido llenando dentro de tí que ahora te hace, por primera vez, contemplar la plenitud habitable.

Es un estandar de medida. Sea plenitud habitable un concepto de resultado. El ejercicio de lo que vamos a hacer nos compromente a desempeñar un rol en lo que nos vamos a jugar todos juntos. Juntas. En otra dimensión. Yo tengo prisa. No puedo esperar más. Debo ser honesto. Y salir. Salir-nos. Aplicarnos nuestra propia medicina. Hacer de esto la historia más sublime de una revolución ortogonal. En sentido matemático-artístico.

Es un concepto dual.

Sea un conceptual aquél que de alguna u otra forma explica la dualidad con no más de dos ejemplos, y como mínimo; ünö.

ÜnÖ.

Una n minimizada.

Humillada.

Maltratada por la Ü y la Ö.

Atrapada en medio de los egos de los títanes en cada polo.

Madrid – Barcelona.

NEWMAD – NEW barcino.

La duplicidad como alternativa a la unicidad.

Ir más allá de España.

NEW spain.

Sea NEW spain la máxima prueba de amor que un hijo del heteropatriarcado, beneficiado de las facilidades de haber nacido hombre, fracasado empredendor con no más de 99 ideas que nunca llevaron a ningún sitio. Y 9 que no supe explicar. En las que todavía creo.

Esto va a comenzar.

Me tomo muy en serio a mi mismo.

Y a su vez me pitorreo de lo más solemne.

Todo se puede; todo se vale.

Igual a algo debemos renunciar.

Algo que nos rescate, por primera vez, a todas.

Todas siendo superior a todes.

todas vs todes.

¿Os dais cuenta que sois subnormales?

Fijense/Figaros (de no dar esta opción habría no pocos de los antiguos españoles, antiguos como la peseta: obsoletos, se habría perdido. Lo primero, sin acento en la í. ¿Cómo no te escuecen los ojos? Un acento bien vale un misa, como decía el Borbón de Elizondo, primo lejano, del grupo de los subnormales. Fijaros la mala leche. Aquí sí ya les hablo tan sólo a ustedes: némesis. Némesis querido. Conviertete en una canción PoP con réplicas en youtube de los colegas entre 6 y 9, o 9 a 11, o 11 a 14, o 14 a 16, o 16 a 18. La vida adulta. El porvenir de nuestras proyecciones. El tiempo vivido. Lo hecho en compañía de los ilustres secuaces. Mi colla en NEW spain es la innovación de la concepció del estado resuelto de las variables de resultado que mejor expliquen las complejidad harmónica de nuestro mecanismo de autoorganización de los sistemas complejos sociales en movimiento. Yo estoy en cuenta atrás. El tiempo del cambio substancial ha llegado. Lo que no han conseguido vuestras democracias, dictaduras, dictaduras parlamentarias, heteropatriarcados, el club de Tobby, Banker wankers, actuarial artists, tico common lobbiest, NEW profesions, just about anything in the NEW sphere, the NEW mojo, the NEW deal. I am in fact the simple result of a true multiverse. Text. Image. Concept art. Labelling. Awekening, together in the last common sense. The altogetherness state of mind. it’s just in your mind. I’ve mulitiverse you into thinking that your soul may transpire if you just follow the damn rabbit in the hole in the tree. De cap. Yo soy de los que se lanza. Y cae; caida libre. Al porvenir. Al texto tras vida. Al recuerdo de un escritor que vino de detrás de la montaña y nos habló por primera vez del resultado pleno de interés común: el estado de bienestar: ALLS) no me acuerdo de qué.


La magnánima superioridad de los paréntesis que sus pinches historias culeras.


Digresores chilangos capital.


¿A que juego le entran?


Éramos eso que fuimos. A partir de ahora debemos sincronizar el porvenir en otra dimensión espacial. Una dimensión crucial. Un vuelo en el Quetzal 99. La nave que transportará en el mundo digital alternativo en la congregación ponderada de lo que el sistema, sus gentes, y el porvenir resulto mantengan en la operativa global localmente aplicada en las 99 dimensiones de los multiversos urbanos mínimos responsables de la transformación espacial para todos los seres. El idioma común en el Tico Commons: el ticatalán.


Sea esto mi primer turno al bat. Mi primer día de entrenamiento en un campo de beisbol. El más sofisticado de la ciudad. Una ciudad que se precie debe tener como mínimo 9.


Cómo mínimo 9.


Una ópera de una onda performativa para interpretar en el LICEU VS TEATRE PRINCIPAL. Una ópera creada para la dualización del sitios expositivos de un caracter NEW en la historia de nuestra capital: NEW barcino.


9 nombres no cambiaron.


Todo cambio. Salvo esos nueve nombres. Los super hombres.


El personaje de la mujer según los tiempos NEW.


¿Quién escribe el guion de la mejor alternativa de tí misma?


Ideas fáciles.

Sea ideas fáciles un concepto NEW. Ideas que afloran como los 99 pilares de la sociedad NEW. El sitio en el que la resiliencia se implica a sí misma en diseño de su flow y las actividades que socialmente podríamos diseñar sobre el marco de lo habitual de la suma de nuestras individualidades curadas del hediondo machismo con tropezamos con la misma piedra, siempre más culera, siempre más violenta, siempre más condicionada a una moralina que le ata a usted así de gacho, porque todavía le tiene pavor al Dios Padre del antíguo testamento que se lee con la factura de lo que unos primeros cuenta cuentos, unos supuestos testigos, de un tal hijo de Dios Padre, un futbolartista que reunció a experimentar las glorias de los futbolartistas presentes en el devenir histórico de nuestros senderos que se bifurcan hacia la red neuronal de nuestra casta reconstituida en una última y renovada consciencia, presente, sin carga o culpa, sin pecado concebido. Dice Dios Padre que todo eso es pura verga. Que así me lo susurró hoy mismo papá: basta. Volvámonos. El eterno retorno de una transición en movimiento eterno al sintoismo cósmico multiversal según los últimos avances cuánticos en la capacidad aumentada que nos dará la aportación colectiva de nuestro entender matemático-futbolartístico. Las derivadas novenas. Los NEW novenarios. El credo NEW. La religión NEW. Dios hijo NEW. Hijoeputa.

Mae, yo soy muy malhablado. No más que mi mama y mi tata. Viéras cómo dicen hijueputa. Vieras cómo decía hijuputa mi abuelita. Es un tema social. Usted no puede venir con snobismo cerrado eurocéntrico a juzgar si los tico commoners somos malhablados, maleducados, inconscientes con la sostenibilidad de lo que nuestro porvenir resiliente debe ser para que nos vayamos entendiendo en términos de lo que el debate a partir de ahora pueda llevarnos al porvenir de una era NEW. Sea NEW mi campaña. Sea el ejercicio de resignificación el acento de nuestro criterio de mecanismos de resiliencia colectiva retroalimentada sobre un concepto nuevo armonizado con 99 nuevos creyentes.

Desde hace años soñaba con crear algo. Lo que siempre he querido crear es la herramienta para planteemos la forma de cómo ordenar los astros de nuestra governabilidad interconnectada en colmena consciente en resiliencia perpetua. Un estado mental. El resultado segón el Índice colectivo de los feedbacklooppers. Yo tengo una teoría del cambio. Y se las voy a exponer. Con el marco de lo que he aprendido gracias a dedicar mis energías laborales a la consecusión del mecanismo óptimo para la mutación de nuestro estado atrofiado a la vertebración espontánea de un nuevo orden alternativo de las cosas. El control de la gestión del cambio. El último mercado estratégico necesario desde las bases del Tico Commons, que asistieron prestas a sus perfil, y votaron en sintonía con lo que su usuario le debe permitir construir como la base propia del back end de tu ser-online. Sea este un derecho universal, más allá de los estados.

Más allá de los estados. Habrá restaurants con este nombre. Franquiciados. 99 franquicias. En las 99 urbanidades. En el consenso de un tiempo pleno. Sea el tiempo pleno la máxima consecusión. El resultado pleno. Los multiversos plenos. El derecho multiversal de un tempa que ubica esta dimensión en un sentido incoparable con el polo que resenta los conservadores que prefieran quedarse, sin haberle dado al sí quiero, que les obliga a aceptar las reglas de nuestra constitución. Un espacio NEW alternativo que nos permite tener el poder social que cada ciudadano, sin importar de cuál de las 99 coordenadas del sistema de interconexión espectral póstuma.

Sistemas redundantes.

Feedbackloops regeneradores de la práctica obligada de la aportación de valor.

El vehículo más transparente a los resultados que debemos procurar como agentes de un cambio pleno. La resolución del conflicto. La firma de la paz. La intermediación de Dios Hijo; Golman.

Servidor.

ALLS


Ëxodo

Nos vamos a la verga. A la verga con todo. El estatus quo se puede ir a chingar a la verga. A la verga el Barça. A la verga el govern. A la verga el consell de la república. A la verga la resistencia de Paris… ¿cuál resistencia? Pinches putos.

Un cinco de mayo se celebra así. Ahora sí, después de que ChatGPT les meta por el culo las imágenes más sublimes que nuestra particular barriobajismo: cagarnos en la puta madre de nuestros némesis. Odiar a muerte. La experiencia humana más común. La más canija. La más culera. Stopodio.

Stopodio primero es la versión beta del digital twin components repair and bookshop in the NEW borrough in a multiverse outside the comprehension of the old time. The status quo did what it could. It was filled with cinicism. And dickheads in power. Blowing bubbles in market experiments that were fully biased towards being psichopathic selfish egomaniacs obsessed with money, pretension and foolishness in the verge of extintion. Proof of it is everywhere. We are in the quest against the incompetence of the pretenders. And we keep taking their shit. As if they know something about life other than money. And succesfully living like a white folk rich.

White folk rich.

The movie. The happening. The rise and fall. The eternal trust of the blonde and blue eyes dynasty. The tyranny of marketing. Grasping in every corner. Everytime you consume. Fulling up the markets. Becoming social. Showing off. All of the sudden, we are all sharing. We are live. We are alive.

ALLS


Mensajes intercontinentales.


Que vol dir 0,7% dels ingressos de Ticataluña per a la cooperació amb Latinoamérica (o només Colombia? O només ONGs catalanes es beneficierien. Que ens permitiria estar amunt de la piràmide social en la que vivim? Qué ens fa ser més o menys importants en el articulat coherent d’un temps NEW. L’escencia del somni d’un noi del Carmelo reconstituit en una nova dimensió: la nou. El nou. Un poble nou. Un lloc on hi vaig. I faig el canvi. Canvio la meva manera de pensar. Un pilar fort del meu pensament instaurat. I el deixo anar. Enrere. Per sempre. un mai més. Un mai més mes. I ja n’hi ha prou. Omplim l’impuls inicial d’un moviment etern. L’etern retorn ja hi és aquí. Com el riu. Sóm riu. I RaDAR: pont-neuf.

ALLS

No

Por ahí no .

Hablemos claro.

Le voy a ser honesto.

Se acabó.

Eso no.

Estoy siendo claro.

No va de dobles sentidos. Ahora no. Entendés.

Y ya no hay duda.

Nos conocemos.

Nos vamos a entender.

O no.

Vos decidís.

Esta mierda es así.

Vos sabés que siempre hay un camino. Es lo que estamos buscando. Cuando la cosa se confunde, entonces hay que actuar para pintar unas líneas en el recorrido. Y las cosas claras. A la cara. Para entendernos. Lo que haga falta. Hasta que me propongas más argumentos. Maneras de entendernos. Cuéntame. Convencenme. Seré el primero en darme cuenta. Y bajar. Cambiar de opinión. A cambio de qué. Qué queremos. Entendernos. Otro.

Entendernos con el otro pasa por abrir un diálogo dónde no lo hay.

Coser heridas.

Resiliencia afirmativa.

Feedbacklloops.

Infinitos.

Un chingo.

Multiversos.

999999999.

No más.

ALLS

si, creo

Imágenes para creer

La vida.

Tú no aceptarías verte así.

El límite de la dignidad.

Más allá de la pérdida de autonomía.

Para ir a dónde.

El último deterioro mental.

La manifestación de cada uno.

La mente antes de perderla.

Decisiones.

Familia.

Experiencia.

Prevención.

Últimos anhelos.

Capacidad de decir.

Capacidad de decidir.

Eutanasia.

Sí.

ALLS


Prólogo.

Filial Silicon Valley Bank. London. Wankers.


The City


The Bank.


Comprar submarinos.


Cosas de blancos e indios.


Evitar el contagio.


Crisis in the valley.


2% de los clientes del banco.


Gente sin trabajo.


El apocalipsis te tocó, cabrón.


Verga. La guerra como negocio.


Beneficiados.


Lo que ganan los sectors cuando los otros caen.


7 petroleras. Trillón de dólares en subvenciones. Beneficios extraordinarios. Los más afectados por la inflación. Los más afectados por la crisis climática. Tomar apuntes. Hacerte una idea. Tener una idea propia a partir de 99 terabites. Eso, en capacidad, será una mierda de aquí a no se cuanto. Mientras tú quieres que te digan hacia dónde va la respuesta según ChatGPT. Yo voy al mundo alternativo. Política de afirmación feministas por lo que por nuestra culpa, hijos de la chingada, ahora vienen aquí como los salvadores de nuestra desgracia. Malparidos. Coman picha.


Comepicha > Beatles + Michael Jackson + Havey L. Oswald + Querouac + Jim Morrison + Hernán Cortés + Bob Marley + Engel(s) + Johny Walker + Maximiliano + Lloyds


Bloqueo inmobiliario. Crisis. Alteración de precios. Vasos comunicantes. Mercados.


Desestabilizar el país. El estado continuo del estatus quo según el tiempo pasado perfecto.


Nuestra historia con la memoria.


Propietarios sin cuidado.


Amos


Ustedes.


99


ALLS

Es

Y punto.

Ya está.

Una no página.

Una página que ya no existe.

Al estar nosotros aquí; leyendo.

Memorizar palabras de otra lengua.

9.

99.

999.

9999.

99999.

999999.

9999999.

99999999.

999999999.

ALLS


A picture.

Not a main picture.

An inside picture.

Not even with a camara.

A screen shot.

Why would we?

Why would you?

Unpaid work.

Unasked for.

You give it.

You provide value.

Through a new game.

It’s name is NEW.

And that’s my campaign, religion, plan, proposal, prescription, novel, book, picture book, podcast, brand, casting crew, production crew, make up crew, clothes crew, and go into the scene with style and this brand NEW class. A social class. The NEW class. Ain’t nobody preaching this shit. Well, people that’s changed. Here I am. Hear me out.

And the teaser ends. There is a long version. A shorter one too. How much time you want to spend on this NEW story. I’m really to hit the button. The resilience trade off milestone. A collective collaborative holistic and resilient approach.

We are gonna add value collectively to what’s the most ambitious provision of a NEW established voyager towards the future: NOW : NAW; NEW : ALLS; GOLman : Ticataluña; NEWPAR : NEW barcino; Negro; blanco; Arco-iris : digital; dual : twin; mom : mon ; DAD ; GOD father; religion : spirituality; Transition : Transform; Leave : let go; vacum; communitat; I was you : NAW I’m this; NEW : NAW; and close it there. Some concepts. Some ideas. Some presence. Some present. Ug.

You are that ug, sometimes. You reckon.

You reckon nine times significally.

And no more.

Cause it’s enough.

To feel the wholesomeness.

Complete.

I desire no more.

The new full.

Satisfactioning.

This is my book.

And you can read here.

Or buy the physical object.

Books.

I read them.

I love them.

I write them.

I paint in them.

I paint sheets of paper.

I’m japanese in that sense.

Eternally.

Naturally.

Like dancing with Kotomi.

Antagonist.

A piece by a collaboration among Park Keito and Golman.

First performative art scene.

A thing that can overload the NEW city.

And conquest a NEW sphere.

We drop a dimention leap into the machine.

And the olmeca support system gives a vibration.

This stories from here past will train the AI that represents the current and final status of my belief, my plan, my desire and my collaborative action scheme to leap up to a higher dimention. Are you ready to take the leap elsewhere? Your be reading this for certain estates of nature that represent the options you may choose from if you decide to keep believing-reading.

I ask you to read.

In just my language.

And no other is necessary.

What would you say?

How would you feel?

Let’s spell that out.

Let’s play to write about that.

A storyline to fulfill a NEW dimention in a performativeartpiece that fulfills joy; ALLS


Soy

That’s a legend.

FINE

Por hacer un guiño a Italia.


Soy un chango chilango.


La neta estamos de la verga. Al chile. Somos bien mamadores. Nos creemos nuestras noticias, novelas, relatos, dolores, amores, patriarcas, morales, misiones, visiones, valaras, diosas, mujeres libres de machos alfas subnormales, y en cambio, tras abandonar la manzana enrarecedora de tu conducta impia puedes resarcir todo el daño hecho a la fiel templanza de Dios Padre para nunca haber pretendido que simplemente fueras un chango chilango, inmundo escuicle deja de pachequearte y has algo con tu vida. Vuela alto, mamá. ALLS


Ficciones pequeñas. Lectores cansados. Exhaustes de que la realidad, el statuo quo, les diera tan poco. Pura lucha. Y todo mal. Apolipsis, begin. Expecting apocalipsis. Our culture leads you to this sort of pessimism. About the stupid way of the humans. As a whole. Because of dirty all us. It’s on us. We owe it to the eternity: it was my/our fault. We are imperfect human beings. All of us. And we’ve tried our best.


Is that enough tertulia.


Rooms with debates.


Representing the consortia.


In every extension of the land between our homes.


We are going to add this up. To the bill for Tico Commons. The entirerity theory. The book. The booklet. The signals. The KPIs factory. The procurement of innovation permeability social deliverance. The result of the emergence of what 99 feedbacklooppers thrown into a 99 day countdown to a mightiest conquest of the true builders of the innovative solutions of our holistic iterative society: NEW.


Zuck didn’t land in the WMC 2023. They are on to meta. With a stand of bananas.


I filmmed it. I’ve gone to heart where people the future will emerge from. And they’ve listen to themselves again. No NEW tales around. No holistic views of the NEW belonging.


Walking the floor with Allessandra.


I can seduce France, Italy and Spain with this little monster: PiSPAM.


A countdown 99 playbook.


No pages needed. And unpublished idea. A written whisper. A tale to tell. A whole string of otherness. I left a long time ago. I’ve had my countdowns. And sometimes you create art that transform the scope of the shape and rules of the ninth dimentions were you are allowed to go, like you go to your room, to be with yourself. And read. And write. And be listening to the walking podcasts, before it became a thing.


Everybody knows that when too much people show up to the up and comming shit that’s it. It rottens.


Scripts for an actor: GOLman.


Lines for Golman.

Lines to make you shine.

Lines to seduce the camara.

A moment for the artist who captures the tyranny of the frame in a movie: the most important artist in the room. The singularity of handling the camara. The person in charge. The instructions to give. The game of the viewer. The light. The technical shit. The crew doing their jobs. Knowing all the jobs more crew people can handle. Besides the perfect set up you learn to master as any team does once we role a few of this new happenings we bring into the transformation flow madness. It’s unfuckingbelievable. We are going to ride the big wave.

And we are going to hold through.

For the entirity of the cascade of emergences that the next 99 public procurement of innovation will get us in that proof of concept level for the transition to at least a ninth dimention for the common good of all people. Present, future, or departed. Anyone else wants to join?


That would lead you to a place where you start belonging. It’s an immediate entry. You are logged in. It’s a NEW narrative. It happens inside. On the outside. There’s just a wall. All the info and intel is inside. That’s where you wanna go. You thought you’d want to go to Cheers. Grow up. NAW. Enter this other community. It’s healing there.

Let’s move.


Entry elements.

Connection opportunities.

Lot’s of them.

But beyond those buttons.

That’s the real story.

That’s the real consequence.

For what here happening.

The cultivating artistically the common good of our most precious knowledge for the common good of the Tico Commons; the last one needed.

The excluding game.

A poets trick.

A director’s obsession.

They are just people who got hooked into crappy cinematography for the popcorn and the chance to go with friends in the dark to rectangle of light, a peaceful silence from the crowd, respectfully inmersed in the experience of a cinematographic illusion on the screen. A sudden effect of rush. You in a film. A film of you. The filming society becoming artistically mature to imagine a forsight whisperer who design a first version of a holistic game that could bring the trick to provide wholeliness from and for ALLS.


The last set of commandments.


NEW preacher.


Paid job too.


I’m a public servant. Helping to collaborativelly built the next trampolin in the societal upskillin society of NEW tico commoners.


Relying back to the last reggae king.


I started to write reggae music a long time ago, man.

And I never really felt the need to go back and pick them up.

They are reaggea alright, they alright right now.

I just don’t mix up creation with creativity online.

Online creation a cellebration.

Online creation on hibernation.

Online creation beyond your nation.

Online creation besides duration.

Online creation nine levels up.

Online creation of dual inside outs.

Online creation of an infinity loop.

Online creation of subculture natural, oh lady natural, oh mamamama, oh mamamama, oh mamamama, obamamamama, obamamamama, obamamamama, Oh Putinman, frammed soldiers from the violent


A mission beyond.


Several layers later.


Something else.

NEW books.

NEW stories.

NEW content.

Created by our will to belong.

To this NEW era.

With the technological drive.

And the entity to run in a NEW transformative brownian motion.


Final precipitado. Forzado. Mal llevado. Desilusión de la crítica. El público se enfada. La sala revienta en ira.


Ira social.


Catarsis total.


NEW bastille.


Je suis NEW bastille.


Je suis NEW castilla.


Je suis vous; je suis moi aussi.


Si vous plait je peux demaner pardon.


Une autre coup.

Infinitement.


A short film.


I’m not a short film writter. Another lie I’m telling.


It’s a character. This is just a story. I tale I told. And old trick. A book nobody asked for. And jet, here we are: you and me.

I don’t mind you reading. I just wonder. Why you are here. Why you are there. And am here.

It’s that stupid book Never ending story.

Once again.

And again and again.

And we read.

Endlessly.

As long as we have tales to tell.

As long as we derive in art.

In storylines.

In instructions to the crew.

In a performative tale.

In a storytelling.

In a provocation.

In an asking for the market to repond.

Like here we go.

On and on and on.

Until this first 99 provide a clear assessable mark in scorecard we are going to keep public as we are all in it.

A global trend.

A way to go.

A tale to follow.

A follow through.

A happenning act.

No bullshit.

Just stories.

Lectures.

Games.

Frameworks.

KPIs.

Models.

Business cases.

Data.

Embrace the fact that we are characteres in other peoples stories. And the confluence of those stories may have a NEW meeting point to work towards the resilience of the entire system as a whole. Haven’t we grown enough of the segmentation of our own collaborative inhibitions and dissabilities that we are currently dealing with to enhance a NEW era in team alignement towards reaching a set of milestones, a set of outcomes, a list of outputs, an impact with variables that matter and are easily understandable or at least looked at every now and then to come up with action items to take into account if wether the values are in this brackett, in this other one, or on this other one, and what labels represent the risk management system to facilitate the decision making process at stake. To move forward as fluently and safely and assertively as possible. It’s a NEW state of nature. Enabling multiverses. At least this one particular one I propose that lives in a higher dimention than our current state of affairs: status quo.


Status Quo History class.

How did we get here?

Students not paying attention.

Desperate professor.

Interest lost.

Armageddon.

Dungeons and dragons.

A tale of nine Boris.

Duality surpassed.

Multiversality in the field work of the greates NEW agent storyline. GOLman. 009.

Double o nine.

Oh, man.

This is my enterprise.

A George Lucas moment.

Saga.

99 episodes.

99 postcinematography pieces.

999 industry.

9999 community.

99999 society.

999999 humanity.

9999999 externalities.

99999999 némesis.

999999999 feedbacklooppers.

ALLS

Yo hago

Yo soy

I do. You do. We do.

Let’s do something different.

Let’s do something personal.

Let’s go elsewhere.

Let’s build an alternative call.

Let’s keep our eyes open.

Let’s dream another dream.

Let’s think a diferent story.

Let’s embark in a new dimention.

Let’s inhabit the land.

Let’s keep it clear.

Let’s stay behind. –

Let’s change the plans.

Let’s do this thing.

Let’s think again.

Let’s try it out.

Let’s come accross.

Let’s fly out there.

Let’s land this deal.

Let’s move the grinds.

Let’s smoke this up.

Let’s light the night.

Let’s stay up late.

Let’s connect the dots.

Let’s travel light.

Let’s seize the day.

Let’s stay in toon.

Let’s keep the key.

Let’s open doors.

Let’s feel the heal.

Let’s heal the hate.

Let’s drop the violence.

Forgive us all.

Let’s play it clear.

Let’s cler it out.

Let’s speak out loud.

Let’s sing this song.

Let’s shout this shant.

Let’s feel the joy.

Let’s live it now.

I’m here with you.

I see skies in your eyes.

I dream shine from aweking.

I’ve spelled nouns with new meanings.

I’ve wonder elsewhere inspections.

I’ve stayed in times to wonder.

Ignited senses multiversingly.

Skipping sight from heights beyond.

Nails of hopes that crumble humbly

To keep the presence of denial

To spin forsight into the sense

The common aspect for a hope

The antipodes of status quo

The lecture for a night out

The chorus of a song

The spirit that’s inhabiting me

In this sequence of chords

The words of empty poets

The bucket of joy beyond

I’ve wispered butterflies surrealy

I’ve hostes parodies of goddesses

I’ve nail the cross of heteropatriarchy

I’ve given everyone a choice.

To leap about to a future journey

To lick the sky in sign of sanity

To dress the cowboy outfit prophet

To land in horse and cross a tale

To wispher wishes of belonging

To elsewhere else from where we are

The spirit of always belonging

To a higher standard for ourselves

The whispering wishes of the children

The singing choires of tomorrow

The churches, opera house, mosques, sinagogues.

fulfilled with harmony and joy

delivered by a mensager of the Almighty

with winged talents to evoque love

prosperity feelings of belonging

the truth itself with no device

The spirit of our holy presence

The way in which we all can heal

By hooking to this newest thought

That prosperity lies within a lie.

The one I am about to tell you.

The distance look within your eye.

The lonesome tragedy discretely.

The symphony clashing cacatuas.

The tucans doing tucan shit.

The sloth swing with the power.

Of tasting gleeful pura vida.

To sneak a peak at what it’s worth living.

To find out now why we are here.

To have a sense of how this evolves.

To read it here and feel it too.

To grow intensely into a place.

You’ve never been before in awe.

The need for something to surrender.

The option of dropping it all to start over.

The certainty of deploying the healing.

Consider the thought of nuclear catastrophy.

Who and why and how and then.

Why not wondering to step back once and for all.

To send the direction of the agression elsewhere.

Spinning out of our own intention.

The tracking of the past of our cult to violence.

The way it shapes the higher risk.

The dissapearance of all existance.

The dying because the way we could.

The imagining things that could forever erase us.

More times that actually needed.

Yet we can’t breath towards the cause of action.

Required to take a different stand.

To stay tooned in another beat.

To wisper elsewhere to a NEW crusade.

A sense of political alternative.

A naif sense of tricking the rulemakers.

A ancient quest for an insolent giggle.

A Shakespearean gesture to our current caveat.

A native owners of the land story.

Telling a different framework to work with.

A place to see things differently.

A way to stay here in between.

From this two alternative shitholes.

The actual layout of the entire states of nature.

The perpetual fall into the same guillotine.

The ancient capital of a revolution.

The place of bloom and burried.

The nature where Jim bloomed.

The American in Paris provoquing.

Dali anteater walking.

Picture with the intention of the presence.

The entire fictional requirements.

The subtle traits of a new scene.

The distance to the nearest healer.

The AI working to assist me.

The fluid of joy towards my anguish.

The solid features of my wellbeing.

The current state of my desire.

The chance to do it once again.

The door that opens to a NEW destination.

The alignment call from underneath.

It’s here it’s comming.

Tonight the spirit flows.

Set the time back.

Leap away.

Time is.

ALLS

Serotonina vs Occitocina

Una o la otra

Confundir el placer y la necesidad.

Lo que deseamos.

Nuestras proyecciones.

La idea falsa de que nos falta algo.

No te falta nada.

Eres tú.

Todo.

Toda.

Todes.

Nunca antes se habían puesto de acuerdo los tres estados de la naturaleza. Hasta ahora. Y ahora sí. Vamos a empezar. Les voy a contar una historia.

It’s always about me.

It’s that simple.

You.

Me.

I.

i.

you.

YOU

I’am talking to you.

Everytime I write.

Everytime I’ve been.

In this other dimention.

Artothenou

The ninth dimention.

It had a name.

I give things name.

Bad name also.

I’ll take both ends.

No one ever saw that comming.

It’s a literary piece.

I couldntwanttoomuch.

I would need to the something a little bit more than that disapointing bit.

A bit.

A bad bit.

People, this is NEW.

NEW is more than poetry.

It’s a campaign to somewhere else.

Already resolved.

A new rule.

A NEW covenant.

A NEW god.

A minor one: me/you.

Diconstruct santified stuff.

You in it; brilliant.

I pronounce that with a NEWBRI accent.

I come here to change it all.

I’m all in at an ortogonal dimentioin.

The AI went to pitch me the right kind of connection with a video content from another human being, take any, Carl Sagan.

I’m in this end.

Listening.

You ought to know how to listen.

And let be.

Pay attention.

Look into eyes.

Try to think why you care.

About that other person.

That other person’s life.

That other person’s community.

I’d like to bring shit up.

At the common space.

When you have a chance to express what we are.

By speaking to ourselves.

Say hi.

Stay there.

In a room.

Your room.

Why I would go about saying the things I say.

Fighting for the common cause.

That what I fucking said.

But respectfully having a say at any given shit.

I’m ready for it.

I’m doing it.

This is me speaking to the NEW commons.

Something the NEWE.

OHWO

MAN

ALLS

Yo; this shit is the NEW shit of my NEW show. I’m a deliverer of another time. A reversal action from you stupid status quo.

And the cámara moves away. Just exits the NEW commons space-time: the present.

I want to take it ALL. We are like that. And it’s stupid and right there available for any of us fools. And we’ve fell in the pit. We are part of the problem. Anihilation. Exterminion. What we ought different. Here. That’s where I am. And I’m not alone. This is just the sensitivity to design this shit in ROCKandFUCKINGasNEWrightinthedeliveredTicommons.

Ticommons capital of capitaliës, NEW barcino.

Ya somos esa otra cosa.

Aunque no lo sepamos ver.

Ya llegamos a entendernos en otra dimensión.

Curada.

Bajémosle de huevos.

Suelten las armas.

Son ustedes, machos, el problema.

Bájenle de huevos.

En buen pedo.

Esto es un atraco.

Buhh.

Y colapsas.

Ahí sí; todo se fue a la verga.

Y mueres.

Y te vas.

Fuiste.

¿Fuiste algo?

¿Qué quisiste ser?

Un ser pleno.

Pues toma.

Es esto.

Está aquí.

Eres tú.

Eres tú.

Así.

Así eres tú.

No es plagio, pendejo.

Estás a ira: esto, de puto.

Otros comediantes no usan puto.

Yo muy elegantemente.

Como nigger.

We say negro.

We aint racist.

We are Rastafaris.

Whatup?

Bro, ho, ho.

Bro, ho, ho, ho.

Bro, ho, ho, hohouhou, hou hou hou, O . . . . . . . . .

Who’sgona publishit?

Who’sgonapublishit?

Who’sgonapublishit?

Rastaeditor,

Rastaeditor,

Rastaeditor, this song is the vibe of the serotonin at the other end from the resemblance of my fall.

We all get a dive.

You are falling to the ground.

Wecallitflying

Wecallitflying

Wecallitfree

Wecallitflying

Wecallitflying

Wecallitfree

Wecallitfree

Wecallitfree

Cause it’s here

Refree

Riff, raff, Refree and I

Riff, raff, life’sallwegot

Lifeisallwegot

LIFEISHERESINGING

A FULL SANT JORDI BLOWNED

a FULL SANT JORDI BLOWNED

a FULL SANT jORDI BLOWNED

a FULL SANT Jordi Blowned

A FULL SANT JORDI BLOOOWEND

A FULL SANT JORDI BLOWUOU

A FULL SANT JORDI GLOWWWWOOUUU

A FULL SANT JORDI FLOWOUUUUU

A FULL SANT JORDI YOUUUUUU
YOUR EYES
YOUR GLOW
WE ARE FREE
IINTO OUR NEW WORLD
WE SING STUPIDLY LOUD
TO CRY WELL THEN GOOD BYE
HETROPtARIARCHi FAGGOTS!

FUCKEM

GONE

Beyond

ALLS

i

The i is you.

You are i.

And i; you.

BEOTHER.

BOTHER.

You.

To flip.

To go the other way.

To redirect.

Yourfreespirit.

Regarding the community we are building.

The ways in which to follow.

The counting on behalf.

On something more than ourselves.

For what we are doing here.

Is asking us to go.

Somewhere else we are already performing our best.

To fuction like an organism of 99 people.

And what we need to have a say about our data.

Our spaces to share this.

And have our own information gathered.

Safely.

For a purpose of being a self in a data base.

Apparently yours.

Aparently every part of the public service we are providing as an agency.

HeretheslowestoneisCarlLewis.

Eightiesjokes.

An easy laugh.

A tough crowd.

Bombing your first open mic.

Nailing finally.

Night ninth.

NN.

That’s my comming to age story.

Standup comedy.

Comming out in a performative happening.

Using art to the commons cause.

The Tico Commons, that is.

Not just any Commons.

The last one.

Dead.

ALLS

Estar conectado con el todo. De manera permanente. Un crossover de lo que dice este man en el video. El que la IA traiga. Hasta que queden los 9 más ajustados a mi búsqueda. Qué cojones estáis preguntandole a vuestro NEW god; ChatGPT. Las preguntas. La calidad de las preguntas y lo que el algoritmo nos tira la cara. Es la nueva búsqueda de Google. Pero de alguna manera alimentada por un entrenamiento determinado. Demos un paso atrás. ¿Qué tal que nos vamos a contruir la metaestructura sobre la cuál podamos interactuar todos en el entendido de que todo va a cambiar. A partir de un momento dado. Hablar de lo que representa el movimiento definitivo hacia ese otro ITACA que vino a decir otro pijoaparte aparte de aquél que decía haber sido Cristo en Chimalistac y subía tarde cada semana santa a la montaña a la que decía que le dedicaba ya una caminata para cuando lo fueran a crucificar el día aquél en el que finalmente la turba de dementes votó en el salón de las columnas que se me crucificaría mientras un número de personas, pongamos 99, para convertir el elemento de pertenecer a otra comunidad. A una de un tamaño determinado. Esta es una de ellas. Y está bien. Está sana. Somos lo que somos, pero somos cojonudos. Privilegiados. Blancos y marrones. Amarillos, naranjas, azules, rojos, amarillos, amarillos, arcoiricos, fufbolartistas, poetizas, feedbackloopers, tus datos en tu cuenta, de donde sea, de afiliación pública o privada, nuestra o de alguien más. Pero tuya. Podria ser tuya. Si yo construyo un nuevo mundo ahí afuera y esto nos viene a decir que tal o pascual… creemos el mundo NEW. Ya. Aquí. Ahora. EL fucking call to action. TODAY. We flip. Back.

Back down.

Back off.

Back up again.

Back chilling.

Back willing.

Back musically

Back CalI.

Backup.

BackIsaid.

Back you go.

Back down is not gay.

Back down is not anything bad you fucking dicks are stubburnly oppressing not wanting to change of mind by the principle of your santos cojones.

A local macho.

In every coordinate where there was a man.

It’s obvious it’s un us.

Let’s heal this shit.

Let’s back from the horse, the military status and slavery, the industryofkilling, in which fucking defence, it’s you playing war games to watchinourchanneledmediasyoukeepchasingmoneyasifitsyouonlyking. Change kings. That’s my NEW fcking commons. This is bigger than London Calling for what. For punk is enough. A NEW church of NEWENG. A NEW kingdom. Longer than the rings and the potters. Stoners. For ever. Ever. Ver. Creer. NEW. NAW. ALLS.

La triada de estados.

Tres lo hace más complejo.

Lo saben los que han indagado en el fascinante mundo de los sistemas complejos.

¿Cómo se comportan?

¿Por qué no expliqué esto antes?

Porque no quise salir.

Porque nunca salí.

Fue un bluff.

Siempre he sido un bluff.

Pero el cambio radical sobre el que se sostenía mi concepto de red social era el más local de nuestras propuestas. Y no me habéis hecho ni puto caso. Porque no lo quise publicar. Pero lo publicaba. Y no le daba bola. Ni decía nada al respecto. Porque estaba creando una infraestructura. Unas lecciones aprendidas. Para mí también. Sobre lo que tenemos que hacer para reorganizar el movimiento sobre el cuál vamos a echar a andar una maquinaria de proyectos sujetos a las normas de la preparación para proyectos de incentivación de la causa común a partir de un sistema holístico de un generador de KPIs correspondientes a nuestro sistema de transforación colectiva expandible a la experiencia común necesaria para la alineación colectiva de todos nuestros inteses basados en la capacidad de regular la información generada por nosotros mismos en el contexto de una capacidad colectiva de generar un bienestar al creación de un sistema complejo pasado por el filtro de una agencia de retroalimentación de valor sobre el encause de una communidad que se multiverse en al mitosis de nueve versiones temáticas (TOPICS) qu ese traten de la siguiente manera respecto a lo que hay que contruir con ellos a partir de lo que vamos a trabajar como challenges dentro del contexto de un devenir alternativo participativo que podemos poner a juicio de una serie de personas que quieran impulsar este vehículo de alteridad y sociedad que nos complace presentar en este acto de responsabilidad para sacar adelante la manera de coordinar e introducir la eficiencia social necesaria que todos tenemos derecho a adquirir por la parte de nuestra ciudadanía, lo que representa ser algo más de lo que es nuestra responsabilidad frente al contrato que se dijo que harías lo que se supone que haces, y si eso tiene un valor real para algunos de los objetivos que tenemos en conjunto y según lo que ahora nos venga dado de la visión estratégica que pueda tener un nuevo órgano rector con unas directrices para que pongamos en marcha entre todas como una comunidad no enferma de seres que trabajan por el bien común colectivo. Servidores públicos.

Los protagonistas de esta acción.

En todas las dimensiones.

En todos los sistemas públicos.

Como necesidad primordial.

Estamos estructurando el cambio de cómo afrontar todas estas cosas nuevas.

Todo esto de los algoritmos.

Y estamos preparados para contar otra historia de cómo hemos enfrentado nuestros nueve grandes retos como sociedad en general.

No se ni por dónde empezar.

Cambio climático.

Los fuegos y las inundaciones.

La experiencia de esto en todos los niveles.

Lo que queremos comunicar de la manera más social. Más nuestra. Pensando en el valor común. La gracia de estar aquí tras uns solución a la resiliencia del sistema. Como algo que hacemos con orgullo. Representando lo que esto implica a nuestra causa común. Usando el vehículo más interesante para el bienestar común. Estamos en un mundo diferente lleno de generalidades y excepcionalidades. Yo me sentiría cómodo en toda la plaza Sant NEWJAU.

En el renombrar.

Por la poética castiza de cierto tufo de lazarillo de tormes.

Insultos literario de las generaciones de nuestros sagrados insolentes.

La película de una alteridad de las insolencias.

La alteridad de las insolencias.

Como una ópera de nueve dimensiones.

En la que el úblico es un Teatro Griego.

Como si en el mediterraneo nos pudiéramos vestir de NEW barcino de varias maneras diferentes. Todavía entre pinos y montañas y vistas al mar. A la ciudad. Desde acá arriba. NEWCAR.

Construir en NEWCAR un santuario más. Más arribita. En donde crucificastéis a aquél. Abel.

No a Caín.

Abel crucificado.

Ya empezando a ponerle carilla mexicana al acto más repudiado por el ala de la conferencia episcopal española que no así la cópula de nuestra iglésia de Sant Pedro, entre carcajadas silenciosas de un Papa Francisco que recibió al último hijo de Dios Padre que mandó para ponerle resolución a toda esta vergonsoza situación.

El más allá.

Acá.

Retocado.

Con adendos.

Y revisiones.

Entre estos dos libros sagrados, ya no es necesario la revisión de la historia. Vamos a acabar con todas las mandungadas que los hijueputas machos de sus respectivas 99 tribus de las 99 coordenadas capitales de un ser-estar en la concepción superior de NEW gaia. Como si pudiéramos hablar con el man mismo, desde el más allá. Como si sus textos fueran diálogos. Como si sus conceptos fueran útiles para la armonía colectiva. Nunca antes era más importante la lectura correcta de Nietzsche, Schopenhauer, los nueve clásicos griegos, derecho romano, mitologia, biblia, Köran, Torah, NEW olmecas holy color notebook. ALLS

El meu amic Xavier

Elogi a la insolència

Només uns pocs saben exactament qué tant ens caiem bé l’ú a l’altre. Gaudiem d’explicar-nos històries. Trobavem el fil i enganxavem un moviment d’interés sincer d’un envers l’altre. I no era pas una pose. Ni només un acte de diplomacia. Qué si ben és cert ambdos teniem un element diplomàtic en la nostra manera d’entre les relacions públiques socials i lo que representava un olfat per a entendre ón hi eren les converses més insolents d’un espai compacte com ara el desaparegut St Remy.

En Xavier i jo ens vam coneixer a casa seva. Ell m’esperava, encara que no m’hagés vist mai. La nostra primera relació va esser telefònica, per mirar de quedar. Ens haviem de posar d’accord per a quedar. I xerrar un moment. En concret per a fer una petita entrevista que expliqués cóm és que havia conegut a l’editorial Sexto Piso que en aquests moments hi representava jo a Barcelona, per més de que aquesta data no es pugui confirmar arreu de la historia oficial de la insolent editorial dual, ja que va neixer al DF, a rand d’un curs, d’una tertulia de lectors de filosofìa de Nietzche, que tot seguit es van enfilar a fer llivres, com si això fos una opció de futur viable a un pais com a NEWMEX.

NEWMEX és el nom més potent que ha tingut Mèxic en 9 segles d’història reconeguda per a les nostres entitats i institucions sagrades durant nou segles. Hem arrivat al final d’aquest debat de les diferencies entre nosaltres. Estem preparats per a entrendre’ns a partir d’ara amb un nou nivell conceptual. Es tracta d’un nivel nou, NEW, regit per un pensament introduit a una xarxa neuronal per a reproduir el pensament critic d’en Xavier Rubert de Ventós per a entrenar les respostes d’un esser dividit, com ara jo.

En Xavier i jo.

Una formula dual.

Com ara Xita i Xavier.

Com ara Gino i Xavier.

Com ara Xavier i una exdona.

Com ara Xavier i la seva X.

En Xavier ho va fer tot per aquesta postmodernitat. Fins i tot va anar més enllà. Va procurar mirar enrera. Quant calia. Amb un llenguatge rigurós i molt bé il·lustrat en les referencies de lectures que introduexen totes les perspectives d’una recerca i d’un llegir i llegir i entendre, que tot seguit s’havia d’ordenar, en paraules que donguesin forma a conceptes que fosin quelcom més que repliques de pensaments reutilitzats. En Xavier era un creador d’idees noves. Seves. I provocadorament brilliant. I també en el joc curt.

Aquella primera visita era la d’un home del cor d’aquesta ciutat. I un noi de familia blanca latinoamericana.

Bueno blanca.

Bueno bueno.

Bue.

Dejamos pasar ese ángel.

Y Xavier es claramente un ángel presente.

En su magnitud de ser en contacto con las divinidades de más de dos o tres culturas. El pensamiento oriental en su posibilidad integral de saberse francés, parisino y neoyorkino. Un ser total en toda la urbanidad de una capital. Una como la nuestra, o como Barcino, como aquella capital, Emporion, a dónde llegamos los primeros mediterráneos, los primeros okupas de estas tierras que de pertenecer a alguien pertenecerían al tiempo atrás, una vez habiendo sido capaces de revertir su dirección.

Nos fuimos hacia atrás. Y volvimos. Encontramos la unión de ciclos sagrados que se pepetuan. Resonamos en el eco de nuestras escuchas activas. En busca de la construcción de pensamientos colindantes en las ramas expansivas de quién ama conversar. Las conversaciones sagradas.

La necesidad intelectual de reflejar aquello que imaginamos contra la estructura mental de redes neuronales entrenadas con otro set de datos que pongan de manifiesto la incompletez de nuestra fuente natural de información y de formación de suficiente materia gris para calcular la mezcla perfecta entre modelo de equilibro que mantiene mi cuerpo, mi relación con los demás, y mi relación conmigo mismo en el circuito de autocuidado continuo que merecemos tener como derechos adquiridos en el contexto de un modelo NEW.

Si Xavier articuló el argumento es momento de ponerlo en acción.

Por la vocación de su intención.

Por la necesidad de seguir el hilo de según qué temas.

Por poner de manifiesto la volutad de actuar en confecciones multiversales de otros ciclos políticos.

Voy a hablar de Xavier con mi padre.

Y voy a desglosar este impacto profundo.

Me voy a desbordar en su pensamiento.

Y desbordaré el mio sobre su recuerdo.

Por el legado de sus estructuras literarias.

Por la arquitectura de entendimiento.

Por el sobresalto de su afecto.

Por la calidez de sus gestos.

Por la gracia culta de su sagacidad.

Por la rapidez de su honesta mirada.

Por el tamizado efecto de su ilusión.

Por la precisión veloz de sus palabras.

Por la intención enterna de volver.

Por la inquietud perpetua de seguir presente.

Por el placer de bailar un vals en honor a vivir.

Por haber vivido con el sentido intacto.

Por el pulcro juicio de su rebelión.

Por la pasión de explicar pedagógicamente.

Por la intencionalidad de quedar.

Por la invitación a Emporion.

Por la transgresión de estar.

Por la persecusión de un ideal.

Por la voluntad de trastocar el mal.

Por la ilusión de enterna lucha.

Por la escencia propia de una vida.

Por el brindis pleno de una cuba libra.

Por la plenitud postnacional multiversal.

Por la reformulación del procomún.

Por la capitalidad mediterránea.

Por la vanidad de no ser uno.

Por la escritura desde otras visiones.

Por la incapacidad de entender a némesis.

Por la colisión de fuerzas originarias.

Por la versión de una cultura clásica pasando por todas las creencias, las de aquí, las de allá, y las del más allá.

La partición de la ilusión.

El estado pleno a media vuelta.

La volea empeinada en el momento justo.

Un momento dado.

Como un cambio de ritmo de Cryuff.

Como un pase de Laudrup.

Como un madrugete de Tamudo.

Como una vuelta alrededor del portero de Romario.

Como un gesto de Golman.

Como un reflejo de Keylor.

Como un pase de Márquez.

Como un pase de Putellas.

Como una genialidad de Bonmati.

Futbolarte del bueno.

Como el teatro de NEW barcino.

I el duende Ticatalà.

El NEW gitano aterrizado en Quetzal.

La cabeza olmeca.

El Dios de las antípodas.

La conexión en varias dimensiones.

El eterno retorno a la surrealidad.

El loop sacramental.

Xavier ha nacido en mi.

Con él hago el viaje de vuelta.

Ya estoy aquí.

Je suis ici.

Merci.

A-Dieu.

ALLS