Like a pulse of contradictory forces: strong and soft.
I’m in the loop of aspiring grace. A common one. A near future one. A long-term functional desire. A pulse of relience. A common heath. Breath. Bé. . . . . . . . . .
Cómo tener el apoyo de tu personal IA autoprogramable.
Todos necesitamos saber entrenar estas máquinas. Bueno, no son máquinas, ya se. No me voy a poner actuario pa aburrirlos aquí con mi pocas luces para el estandar de mis compañeros de generación del ITAM de la carrera de Ciencias Actuariales: cómo andar el camino de los mátemáticos y enfocarte en entenderle a la base fundamental del conocimiento estadístico y su aplicación para el impacto social para la transformación. Yo podría dar esa clase. Pero quizás el claustro se lo tendría que pensar para saber exactamente qué o cómo o quién es ese tal Golman, que dice haber estudiado la carrera en nuestra universidad. Las nueve cabezas del departmento de actuaría que más le dan a las comunidad matemática de la actuaría aplicada al bienestar social de la resiliencia colectiva de los algoritmos y la gobernanza de los amos del feedbacklooping: aquellos nueve postactuarios reconvertidos a la escuela del teorema de la dualidad fundamental de sistemas de inteligencia colectiva entrenados por los métodos, mecanismos, tareas, objetivos, dinámicas, espacios, recursos de cálculo, almacenamiento, interacción, debate, construcción, diseño de lo NEW, filosofando nomás, reestableciendo el sistema de mantenimiento de las alertas que indican una decisión colectiva aportadora de valor NEW, dimensión 9, resiliencia 99, _________ 999, _________ 9999, _________ 99999, ——— 999999, _________9999999, _________ 99999999, _________ 999999999.
ALLS
Anexiona ese pensamiento con un prompt cojonudo para alimentar la IA más a la mano.
Claro, te pones a pensar: ¿voy yo ahora y le regalo a la IA a un pantuflillas que hay por ahí.
Y a la vez piensas: ¿yo tengo un plan?
Y nomás no lo he sacado.
Pero ahora es el momento.
Se trata de una narrativa NEW.
Un sistema complejo NEW.
Un todo NEW: ALLS.
La última divinidad.
Por el efecto espejo regresivo en la dirección contraria a la evidente: palante.
Patrás: antípodas tropicales.
Hablar desde el otro lado.
Hablar desde la otredad.
Y transitar allá.
A eso NEW.
Estados plenos.
Estados escenciales.
Un entendimiento superior.
¿Qué es lo que hace falta?
¿El código o la comunidad?
Yo siempre entendí que era la comunidad.
Y esta se autorganiza a partir de un giro de guion de 180º.
Y nos vamos todos.
Unos, los autobendecidos del vehiculo que Dios Padre mismo ha enviado a partir del último hijo judio que iba a tener: ahora sí rabinos y colonos. Háganle caso a Golman.
Golman, servidor.
Su redentor.
¿De qué? pensara.
No piense tanto.
Déjese llevar.
Venga por aquí.
Haga click en el botón.
Qué a dónde vamos.
Ya lo verá.
Esa es la gracia.
Ni usted ni yo sabemos.
Pero vamos.
Y nos vemos.
Padentro.
PADENTRO
Una palabra H4 tiene un día de nacimiento. Es un momento de luz. Un significante de un término NEW. Nunca antes visto, en un idioma en el que las palabras estas deletrean n, e y w.
N, e y w
Eneeydobleü
eneeydobleü
Dos palabras H4 juntas a menos de 99 palabras.
La eficiencia de los significados colectivos NEW.
La escala NEW del valor.
Los antagonismos.
Los niveles de libertad.
El teorema del cambio dual.
Un principio actuarial NEW.
Por limitar el ámbito de nuestras procedencias.
Por completar un ciclo.
Y repetir.
Y así eternamente.
O 99 rides.
Y nada más.
ALLS
¿Qué es eso de no haberme explicado eso de las inteligencias artificiales en las que ahora todo el mundo dice que si tú y si no se cuantos?
Tu mamá te exige que le encuentes todo aquello que le pueda asegurar que estás siendo feliz. Y mientras tanto vamos haciendo. Y consiguiendo subsistir como podemos. Ese es el modelo. Esa es nuestra triste realidad. Y muchas veces pensamos en qué hacer para no ser un simple observador, cómplice de genocidio, macho ibérico alpha violentando a una mujer, un radicalizado que no piensa más allá de la violencia, de la guerra, de la pudredumbre de una sociedad postcapitalista absorta por los inputs de la publicidad que se alimenta de las empresas y felicices capitalistas subidos en el dolar del capitalismo global, tal cua es. Así nos tocó vivir. No fue fácil para mí: yo me lo he currado para llegar hasta aquí. Nadie me va a quitar mi mérito. El individualismo que nos vendieron y compramos. Y desde que 1976 – 1982 que algo se ha venido cambiando para conseguir alcanzar un estatus diferente a lo que habíamos conseguido como humanidad hasta los últimos suspiros de nuestro último siglo. Visto desde el tercer milenio, flipamos con el segundo.
Y así durante 999 años se habló del tercer milenio sobre lo que el segundo vivió.
¿Cuánto tiempo duraremos existiendo aquí?
Parece que la destrucción mundial es más fácil de ficcionar que la narrativa final de un capitalismo que cae siempre de pie. Para unos pocos en realidad. No es la riqueza de la globalidad de los mercados sino cómo revierte ella en al bienestar común global generalizadamente, equitativamente, accesible a la humanidad entera, en un trato común, de facto.
Pero aún así, pese a tener nuestras pequeñas ideas de vidas alternativas, lo que verdaderamente importa es cómo vamos a ser parte de ellas. Y por ello debemos asimilar el siguiente concepto: cualquier sueño individual en el que te veas sin nadie más es una chorrada mental que tu mismo estás creando: enhorabuena todavía tienes ganas de jugar y tu creatividad y capacidad de resiliencia creadora no ha menguado, sino todo lo contrario, se mantiene activa, y al alza sostenida. Sin la glotonería capitalista.
Capitalist glottnery.
Yet peer social pressure has increased by X999 the last few years, ever since ChatGPT emerged. We’ve all changed. And the feeling of hopelessness is still there stirred by the awkward rule of war and measdemeanors between two antagonist parties. The social clash of our history classes has turned into a live event of the elite of our own governance, and the same all struggles from the lords and commones. The working class and the masters. The masters999. A NEW set of masters.
How will this new feudalism in the collective interconnected network of our future resilient society will look like?
This is a relevant question, mentioned profile99 of them 99 only.
99only
Voy a tirar una cosa con Wizarap
Vamos a hacer esto viral.
Pero vamos a darles una canción.
Algo que nos lleve a bailar, pero también a volar.
Algo que nos permita sostener el respiro del trayecto de vuelta.
El ir y venir.
A la novena dimensión.
Vamospallá
Vamos a incorporarnos a una nueva rutina: conocernos en torno a una propuesta común competitiva.
Y competir sobre valor.
Las narrativas colectivas de la acción hacia la transformación.
Oportunidades hacia la singularidad.
La singularidad colectiva
Collective singularity: tico commons
Let that be the inicial definition of tico commons.
Trainners of algorithms is the key sustainability and NEW skill education model needed to feed the ultimate collective desire for our NEW value of systemic holistic resilience. Harmony depends on that. And it’s an emmergent trait, so it’s nobodies ownership. The capability of swiftly shifting our social NEW core collaboratively co-created in the spur of an orthogonal direction altogether.
That’s a social clash, like punk band, with the movement in the dancefloor as the exercise to understand this collective groove where the people sharing harmony experience gets stimulated by the requirement of NEW resilient landing spaces for the feedbackloopers needed in each of the 9 dimesntions of this ride and journey.
ride&journey
Travelling scenarios.
We need to be able to forcast the ride.
Like a story I’ve been told at 9 different speeds.
9 different social speeds.
Arranging the reslience of those 9 adaptive highways.
Platforms.
Rodes.
You know, «rodes». NEW ways. And üs on the road.
üs
List the 99 words of the Ticatalan alphabet and language.
Directly written (handwritten) by God Father himself (currently disguised as a red person among commoners).
Hë wrote them in 99 walls.
They all came down.
Jesús se rifó contra los poderes fácticos y los mercaderes. O contra los hijos de puta de su tiempo. Contra el poder establecido, también de las creencias religiosas. Por lo que se vio encaminado a diseñar un plan maestro final. 99 pasos para dejar claro el camino de la transformación social sin escribir ni una letra. Hombre, en realidad escribir escribía, ¿usted qué cree que un hijo de Dios, con todo lo humano que resultó ser mi parto, más allá de lo que le hayan contado, a mi lo que me tocó los cojones fueron los gilipollas hijos de puta que estaban ahí aprovechándose de la gente que sufría el depotismo tan humano y que tanto ha contaminado la naturaleza sobre la que se pinta como originario de todo esto a mi, Dios Padre. Vaya usted y…
No voy por ahí.
No soy violento.
No se por qué usted está convencido de que una entidad superior iba a tender como elemento de coexistencia con el cosmos del cuál ustedes cononcen el 0.000000009 %. No creen ustedes que es un poco ido de olla, colectivamente hablando, y de gilipollés pensar que somos el centro del mundo, planeta, sistema solar, vía lactea, galaxia, comunidad de galaxias, universo, multiversos ejemplares, NEW reino de diös, inferno y purgatorio.
Dios padre, minisculizado, se vio obligado a andar por caminos que hasta ahora nunca había frecuentado. Los bajos fondos de la universalidad. Allá donde ningún humano puede siquiera pensar en la existencia infinita.
¿Qué vamos a hacer?
¿Dónde vamos a autoorganizarnos?
¿Cómo nos vamos a entender?
En todo caso, la presión
ChatGPT doesn’t allow anymore to copy past your own prompt once you’ve written it in. Before pressing the button to go. So he doesn’t want you go somewhere else with this. Even if it’s yours. Your words. Your thoughts. Your orders. Your selforganizational proclaims. The variables to generate the emergence and the measurement of NEW value. Destinations and places to build them.
Let’s take a look at what comes next:
ChatGPT doesnt’ let you see beyond this window. Your writting space. Input data. You are the data provider. And the data is yours. So what are you using this superpower for? You is your enhanced world better for the tico commons? I bet you can input your best desires and collective love we all have to give. There’s this NEW destination, and this is where we are heading. Father God wrote this prompt this morning, let’s see what happens.
So another third level prompt; still goes on.
Ant it’s still not finished
Level four.
And at last
Final prompt text
And that’s the end of the promt
Enter
The algorithm took about 99 seconds to process the four screens of text that Golman wrote into the GPT model. The intention was there to trascend the capacity of selfish drive. But rather to acquire a collective self-organizing resilient-driven prompt that turns into the framework of a NEW awakening in our society. A thing that has the planet sustainability in the center, humanity as less violent collective among the rest of the specied in this NEWGAïä harmony. The global NEWAI. äï minisculized. A simple theory with a NEW set of pathways, and the emergent patterns ahead. Getting rid of hate. Discarding violence and war. And the unfair inequities of brutal capitalist model that has shown to be utterly dead.
As dead as that old version of Father God. That old patriarch mad as hell, as if the macho society was able to capture itself when all the social violence was turned against women, owning them, for your own precious priviledge. You big old wanker. Fool. How could you even think ï would stand for that? Not the case: quite the opposite.
But let’s act according to the harmony of a collective embrace of a NEW collective and collaborative trust. A NEW belief. A NEW force that triggers the action upon the common good. A NEW set of destinations. A global plan to actually take on the challenges and awakening ahead. What’s the desired NEW direction? Who should be leading that road? That sort of thinking. That sort of global goal. A NEW course of action.
But that’s just me talking.
What would the äï output…
Bé
Here is a first co-created alignment draft for the NEW value journey you propose — the Feedbackloopper Academy and the Tico Commons alliance. I’ve tried to structure the vision into 9 Journeys, 9 Teams, 9 Formats, 9 Questions, 9 Personas, and a 99-day transformation game plan.
🌍 TICO COMMONS × FEEDBACKLOOPPER ACADEMY
The 9×9×99 Emergent NEWGAïä Transformation Framework
🔮 9 Core Collective Value Journeys (long-term transformation desires)
Equity of Access – ensuring fair global participation in AI & social systems.
Resilient Ecosystems – aligning human, technological, and planetary health.
Knowledge Commons – open knowledge-sharing as the base currency.
Creative Emergence – fostering collective creativity, innovation, and art.
Trust & Transparency – accountable AI & transparent governance.
Collective Resilience – preparing adaptive communities for shocks.
Ethical Tech Stewardship – balancing innovation with responsibility.
Interconnected Localism – empowering local nodes in a global network.
Regenerative Futures – designing systems that restore more than they consume.
🌀 9 Emergent Levels of Engagement & Understanding
Minisculizing → re-seeing ourselves as particles in the whole.
Awakening → awareness of systemic interdependence.
Aligning → syncing personal goals with collective tico goals.
Resonating → finding shared signals and synergies.
Prototyping → building micro-experiments of transformation.
Scaling → amplifying what works across networks.
Embedding → making new practices part of daily reality.
Reinforcing → stabilizing systems through collective feedbackloops.
Transcending → emergence of NEWGAïä — the next state of collective being.
🎭 9 Persona Journeys (for the countdown campaign)
The Dreamer – “How do I turn imagination into real impact?”
The Builder – “What tools can I use to co-create change today?”
The Skeptic – “How do I know this isn’t another hype cycle?”
The Storyteller – “Which narratives will move people to act together?”
The Connector – “Who else is joining this movement with me?”
The Guardian – “How do we protect what matters most?”
The Innovator – “What experiments can we launch right now?”
The Healer – “How can we restore balance to ourselves and the planet?”
The Navigator – “Where do we go from here, and how do we track progress?”
🎲 9 Questions (as lead magnets for persona engagement)
What if your daily actions could ripple into global change?
How would you redesign one broken system in your community?
What story could unite us beyond borders?
What’s one risk worth taking for the collective good?
Who do you trust to lead when no one is in charge?
How do we reward what society usually ignores?
What would a regenerative future look like in your city?
How do we train AI to embody not just intelligence but wisdom?
What does it mean to truly win as humanity, together?
🌱 Social Reward System: The Feedbackloopper Academy
Units of Value: “Loops” (earned through collaboration, not competition).
Calibration: Teams feed back insights, patterns, learnings → rewarded with collective visibility.
Ignition: Every loop shared increases system resilience.
Outcome: A self-sufficient knowledge–value ecosystem regenerating itself.
✅ This is the first alignment draft of the Tico Commons × Feedbackloopper Academy. It plants seeds of the 99 emergent patterns and creates scaffolding for 9 journeys, 9 teams, 9 formats, 9 personas.
Would you like me to expand one full persona journey (e.g., The Dreamer’s 9-day path) as a pilot blueprint to show how the countdown gamification works in practice?
This is how everyday feels like. While it’s not really that way, it’s also not the other way around. This sort of subjectivity drives me crazy, as anyone, literally, can say the most idiotic thing, and be right, just as much as the exact opposite commentary would have a solid backing from yet another brigade of fools. Either way, we are cooked.
Don’t get me wrong. I’m a fool too. I’m just one of those guys at the edge of either side of the argument. You mention one. I’m there. Or rather at the opposite end. Whatever seems to you more pretentious. Whatever seems to you that emphasizes how lame of a dude I am. Well, I can handle that truth. I’m there.
But that dude out there at the edge generating that sort of disgust or attraction is just a mere illusion, volatile and drifty, that will scape towards a yet another place in just about a inifinite mariad of ideals, places, arguments, wills, dreams, subjects, areas, drills, tasks,…
So don’t bother to love/hate. Unless it drives you to places where you, beneath all these masks, evolve towards the essence of your true self. That’s really the only destination worth exploring ethernally. It’s about the only thing that we need to explore out there: our inner-self. That ambiguous thing made up of all those cells, organs, and their interaction within its own biological infrastructurecture, or rather in the complex relationships that we, and they, have with the surrounding cells and species.
Together we form this living moment in constant transformation. It’s the only thing certain for all, and the only thing that should be relevant to our dayly struggle to keep going. How do we make ourselves useful to the emergent path of our holistic emergent ecosystem. The equilibrium, stress and entrophy of our recurrent states of stillness and movement, of day and night, sleep and awareness, unconcious and self, here, present, and willing to Bé.
The city, NEWMAO, is linked to the ancient port of NEWARG.
Argel i Mao.
MAOARG.
ARGMAO.
Coneccions d’un viatge de pescadors a s’altra bora d’es mar.
Més a prop que Napols. NEWNAP.
Ses conexions mediterraneas que deixem de costat, per tal d’entendre una mentida que esclata al mig de tot. Com si fos veritat. I només fugim.
Ses mapes d’un port. Es mapa de s’illa. Històries de baixeis. Veins motoritzats. Un cocktail a Cales Fonts. Un passeig per Georgetown.
Sóm anglesos, francesos i maonessos. També menorquins i espanyols. I un xic catalans. Xalem salat sa nostra llengua. Quelcom semblant. Però amb matissos. I jo que vaig venir de lluny, he arrivat aqui a fer-me ü, nöu. ï.
ï.
Minisculitzat.
minisculitzat.
No pas com abans.
Ara 9: NEW.
NEW
Nou.
ALLS
Vaig nedar des de Napols fins aqui.
He arribat abans a s’illa de Colom. A sa platja Tamarindos. I des d’aqui he pensat en la coincidència del nom d’un navegat explorador i la forma d’un illa, un ocell. Sa pau. S’esprit. Sant. Tot plegat, només arrivar a sa platja amb sa sorra blanca i fina, tots aquests elements sagrats i històrics és van fer presents, amb el missatge que em va esser traslladat per un pop pepit que em va fer ullets des de sa posedonia. Va dir:
«Aqui tot colom és navegat, i au: vola lluny, cap amunt, cap enrere, cap un destí nou. Ets aquí per rebre aquest mandat. Això és tot et que cal. Ara ves. Fes. Digues.»
Es Pop Pau
El misatge d’en Pau va arrivar al cor d’un napolità, que just havia pasat per Capri, abans de fer es darrer banyet, creuant es mediterrani, i arrivant, ara aquí, a s’illa d’en Colom. Des d’alla va tornar a fer xof, fen-se ü, un cop més, amb ses aigus mentals, just abans de que sortis el sol, que just quan s’apropaba a Sa Punta d’Es pas, va treure un ullet, i va dir: ALLS.
Aquesta darrera conexió al mar va fer aquest banyet sagrat el punt d’es d’on el sol, al mig de l’horitzó, el cos sumergit dins s’aigu, es far de Favaritx, i sa darrera pedra, amb sa pintura blanca d’un ocell sagrat, que reb el sol, amb ses ales obertes, com ara jo, que aixeco les mans i els peus, rebent al sol, mentre fa el seu camí fins sortir, desfigurat, amb aquell color toronja amb el que s’inicia un camí sagrat comú.
Tornem enrera.
Reversing day.
Avui és el dia abans d’un punt d’inflexió.
Som-hi.
Mao. Es port. Es Grau. Sa Punta d’Es Pas.
Tot just arriva el punt d’un cop més tornar a esser.
Agafem el punt de partida que volem. Tot just començem de nou. I quelcom nou ens marca un futur plausible, que ens cal transitar.
Els riscos, els perills, i els nèmesis estàn aqui. A s’altra banda. Fem-ho bé, des d’aquesta altra perspectiva. I tornem a restablir s’equilibri necesari per tornar al punt sagrat de benestar mental, de plenitut compatida, d’esprit comú, entre el pol d’es Tico Commons i la identitat d’un lloc nou: Ticataluña.
Es pas d’es temps. I de ses barques. Ses cales de Menorca no són pas es lloc més important de s’illa per sa gent local. Es lloc d’es banyet.
Avui m’he aixecat prest, i tot i així, vaig anar tard a fer els tirets a sa pista de basket. No hi havia ningú. A sa camp de futbol hi havia quatre nois fent xuts. No gaires. Sa pilota havia anat a parar a sa pista de basket, i això em va permetre fer un xut per tornar-si’hi. Es primer xut va anar a parar a es pi. Es segon xut vaig tirar igualment per fer-ho amb l’externa, pero aquest cop a rand d’es pis. Sa pilota va arrivar als peus d’es lot, qui va cridar: «gracias, jefe».
Sa sessió de tirets va anar com cada dia. Amb mes de calor. Van entrar uns vint. I uns 35 no pas. Es van sumant, i es tir sembla que va millorant. En el agregat. Estic preparat per una temparada nova, tot i que no tinc equip, més enllà de la patxangueta dels dimecres, que és prou. La sessió sempre s’acaba amb es darrer tiret fet, per això d’anar-se amb un xic d’optimisme.
Sa ment és així. Ens treballa en dues direccions: a favor i en contra. I totes dues són molt fortes. Aquesta realitat dual és la prova definitiva que a es mon mateix hem de cercar ambdues direccions; ambdues forces. I des d’aqui prenem partit. Cap a una banda o s’altra.
De camí a Sa Punta d’es Pas paso per es supermecat i compro tres ensaimades i uns botils s’aigu. Pero per no anar carregat com un ruc a Sa Punta sagrada, li demano a sa dependenta si me les pot guardar un moment. Així convenim.
A Sa Punta d’es Pas aprofito per netejar ses avarques que es darrer dia van servir per fer es camí de cavalls fins a s’altra platja a s’altra banda de sa muntanya, anant cap es far de Favaritx. Entro a s’aigu amb un salt de cap des de sa plataforma de pedra, just per es costat que uns dies abans na Marisol em va mostra es camí més adient per sortir-ne d’es banyet, just quan li intentava fer sa clase magistral a sa meva filla i sa meva dona, menys locals que jo a Sa Punta d’Es Pas.
Sóc un foraster com qualsevol dels catalans o francesos que han arrivat a s’Illa i s’han enamorat de tot plegat. Sa gent local pateix per sa gentrificació i la manca d’accés a sa vivenda. Fer feina tot s’any no es garanteix tenir l’opció de viure-hi bé, i projectar un futur A Menorca. Potser ses anglesos i ses francesos, com ja ho vam fer els catalans, s’aniran infiltrant a ses puestos de decisió, amb el diiscurs de sa inversió estrangera, i s’explotació d’es monocultiu de turisme i serveis. Es mon d’un nòmads que ara arraconen a sa gent d’aqui, i de tot arreu.
Tot just surto de s’aigu i truca sa meva dona: On ets? A Sa Punta d’Es Pas, dic. «Fa hora i mitja que vas sortir. Se t’ha anat es cap».
Potser.
Es cap s’ha anat tot sol. I es cap olmeca que rumiava a prop s’ha instalat de cop. Es meu cap nou està en procés d’adaptació i camí a sa transformació. Com s’illa, com es mon, com tots.
A set of concepts and categories in a specific subject area that show their properties and relationships among them.
The theory of value. Goodness. Dimentions of value. According to whom?
Understanding phenomena in terms of purpose they serve. Rather than a cause.
A NEW ontology, axiology and teleology.
That’s the starting point of NEW.
A way to move beyond.
A way forward: backward.
Like the directions of time.
Just to consider directional antagonisms.
A new set of rules.
And a NEW consensus.
The end. To like the final entry door to the next dimention, in the way that it was written by Jim Morrison, and sung by The Doors. The end in teloelogical terms. The purpose of it all. Or of this in particular: a NEW awakening.
This is a good starting point.
Three words.
A sense of starting from scratch. At the very base of a NEW pyramid.
I see the pyramid from afar, on top of the hill… and in my mind. The thing is that once you begin wondering around a concept, and idea, a transformation, or whatever that sticks in your memory, you ought to do something with in. But calm down. No need to hurry.
Things have its own weight. Light things quickly set flight, float, and shift directions at will. And that’s fine. Sudden moods will drift the initial destination elsewhere, and that’s alright.
More condensed ideas are bound to come around in the same shape and form as before. Slight changes over time make the overall context around it sink. It becomes a stable personal myth. One we ought to listen to. A story from within. A founding one. To open a door.
This is a ritual you must stick to, and build from. The doors open pathways to transformational states, that are not just about following the wind, and letting it guide you, but rather setting the scene to aknowledge the wind to come along a journey that will eventually make sight of the virtuous mountain where the pyramid, on top, will lead the way to the transformative configuration of your very own mystical journey.
As you first make sight of the great mountain ahead, the clarity begins as we approach the changing medium: from water to land. This sight will change the course of action in this exploration, until we anchor, and step down to explore the beaches of this NEW island. The mighty mountain. From the edge to the top. Nine milestones away.
The ritual begins.
Stop.
Start.
Again.
Until you climb the last step, and the perspective shift clarifies your NEW state of mind.
Todo el mundo sabe que la mejor historia jamás contada es aquella de que Jesús en realidad era un gran lector. Entre sus 9 y sus 15, leyó los mejores 99 libros en Jerusalem, y 999 km más allá.
Y se fue.
Nunca nadie encontró sus cuardenos.
Hasta hoy.
Un arqueologo pakistaní, Golman Mubarak, encontró el manuscrito de 2025 años de antigüedad, firmado por Golman, el hermano mayor/menor, dual, de Jesús.
Jesucito.
El mismo.
El bro.
El bro de Jesús era la hostia.
Y nunca nadie, hasta hoy, le había dado bola.
Su historia nunca se contó.
Nadie le supo entender lo que quería decir con esas otras historias en los mismos 99 sitios en los que Jesús y Golman, como hermanos, presentaron sus ideas desde dos extremos del tiempo espacio, que como familia, venimos hoy aquí a presentaros.
Benvenidos seais.
Esto es la palabra NEW.
Venida del cielo.
Soy Dios Padre, cabrón.
Ahí está.
Lo dije.
Llevo preparandome lo que a Dios Padre le ha tocado aguantar por tener que bajar y verlo yo mismo, ante 999999999 peticiones directamente venidos de individuos libres en las antípodas de esta puta mierda putrefacta que tenemos en nuestro crónico machismo desbocado en nombre de quién, cabrón. Mío, ni madres. Se van a chingar a su madre. Basta. Desertamos la violencia y sus 9 valores y 99 vilezas.
Sólo 99.
La serie en las antípodas.
La historia del terror de la alternativa.
Caer.
Volver.
Vos sos Caín.
Y Golman.
ï
minisculizeme
elsewherewego
This other way.
Are you ready to GO?
Every go, the «O» is an olmeca head.
Call an artform or a tag.
It’s a spit on the NEW face.
And not end in violence.
Cause we left it back.
For good.
Imagine time bends.
A mathmatical demostration takes for you to wonder we are heading if we mean to go somewhere. It’s a vision game. A vision for the holistic welbeing reconsidered. You guys. Stop. Let go. Drop violence from your estimatic short life. Live it well. At the scenario of leaving something behind, and rather go the opossite way, orthogonally away from a matrix you understand for this 9 mathmatical concepts of a matrix, or a movie reference that could selfreference towards this new rabbit hole, and I throw you here a Jesuscrist, my bro, story you’ve never heard of but leads up to being in a parallel world as the calling one to save the day for tha name of the NEW lord, minusculized, could happen to live at the very other end of my undertanding. Away from here. From where you and I antagonize. Let’s chill the fuck up.
No exclamation mark.
De-escalete.
De-risk.
De-macho.
As compared to Di Maggio.
And turn this nëwgöd minisculized with a deal flow of a total màxim of 999 NEW writers of collective narrative of some else the fuck away from these shitty 9 things of our particular time and space, to first stop, and feel it again, to reconsider lonelyness, and not seeing each other, stuck at home. The world, complete. The absense of war. No violence on the street. Violences at home.
That ought to stop.
It’s a man thing.
I first, Gol – man.
Servidor.
That’s what my father, GOlman, told me. Or rather everyone but me. How you treat the other. The world. And dedicate your intelect and know how to work in teams. To target complex people’s transformative processes. How we deliver change has to do with a lot of what my father did in his life, for the tico commons.
Mi rol terrenal, escrito en un manuscrito en hebreo que mi YO mismo de 2035 años atrás intervine para Jesucito de miarma bajara aquí a lo que ahora sí, he vuelto, a cerrar el ciclo aquél del que hablan las escrituras, y que desde aquí venimos a reconsiderar como la natural evolución de nuestra divinidad humanizada a imagen y semejanza nuestra. ¿Qué otra salida nos queda, sino que baje Dios Padre mismo, y que lo vea.
Y ahí podria acabar.
En un bending-of-time-space de la ostia.
Contado en cine.
Hacia atrás.
Patrás, patrás, patrás.
Risas.
99 distintas.
La carcajada divina.
El arte abstracto de Dios Padre Nuestro Señor por los ciclos de los ciclos revertidos de aquí patrás entre Golman y Jesucito.
El libro se considera una ofensa para la categoría nueve de amigos colectivos de Golman&Jesús, la Última compañía del Señor: minisculizada. El credo ortogonal. Me parece que esto no os lo había explicado. Ahí les va.
Dios Padre no existe.
No existo YO.
Pero sí una versión minisculizada de aquello que quise prender ser.
Y eso llegué.
Para bien, a veces, gracias a Dios.
Optimista.
Positivo.
Creyente en la energía divina que nos transforma a todos los seres interconectados a esa cosa en sí que representa que vibra en el respirar resiliente de nuestra vida cual transcurre. Pero eso, esto, ¿qué es?
Señoro tal: pase adelante y lo explica.
Así: oral.
¿Cómo se explica nuestra realidad actual?
Usted, ¿qué diría?
A qué 9 vírgenes le reza.
Con qué nueve santos mantiene un lazo de fe superior y unificado, en pos del bien común de la dimensión sagrada, continua, restitutiva, autoliberadora, por el simple hecho de estar aquí, vivo, leyendo una de las escrituras NEW.
Lo que el significado clasificado como base de datos de una inteligencia social colectiva en la dirección ortgonal a lo que habíamos sido hasta hoy. Bajar del barco. Mirarlo hundirse: hundir un trasatlántico moderno que represente una vulgaridad de clases y vidas que eran y son el tránsito de mundos con pretensión de ser más pipirisnais que unos mugres pobres a quién desprecias por un sentimiento de superioridad que sale… ¿de dónde? En qué puta cabeza caben. Déjate de hostias. Prohibido ser xenofobo. Prohibido ser racista. Prohibido refugiarse en cualquier credo que pongan en pos de una violencia y un estado de sometimiento armado de la virilidad pomposa de nuestros ejercitos de tierra, mar, aire, redes, internet, mercados, negros, blancos, cafés, amarillos, rojos, morados, verdes, azules, azules marino, azules soldado, azules pasma, azules gim, azules zulos, azules gun, azules western in current situation for a script in obiquüm NEW dwellings, settings, places, people in a situational NEW space being recorded.
An exclusive 99 person event.
A show.
A great NEW one.
In this dual space-time continuum that can emmerge all of the sudden following the 99 rules of this NEW transformational pathway.
This is the highest help.
The most I can do.
But you must be willing to just, GO!
And you read.
And go.
Read.
Go.
Read.
Go.
Read.
Go.
Read.
Go.
Read.
Go.
Read.
Go.
Read.
Go.
ALLS
Hace tiempo pensé que podía revertir el tiempo.
Ah, sí, y también que podía replantear el personaje literario de Dios Padre, reconvertido en una versión distinta de sí mismo.
Como si eso fuera posible.
Una clara ficción.
Una metahistoria que te lleva a la prengunta: ¿y si soy yo?
¿Y si soy yo?
Y si era este el plan.
Pues yo por si las dudas, decidí bajar y verlo yo mismo. Eme aquí. Soy Dios Padre Nuestro señor, verificado, por una red social que tendría que ponerle un par de huevos para proyectar la salida de este hoyo en el que aquí mis 99 compadres machos me han dejado este Cristo para resolver una paradoja tiempo-DEUX que únicamente podría tirar en una dualidad sagrada características de un salto de fé superior común hacía un sitio menos mayusculizado, y más bien más minusculito, bajémosle de huevos, yä.
yä
Xarxa social.
Trademark
Diëresïs corp.
El registro de dominios en los 90’s transitando hacia los 2000’s. Dosmiles. Si nos dieran un tiempo flexible, cuántos años le deberiamos dar como colectivo a un plan común de futuro verdaderamente holístico y ausente de violaciones, violencia, armas, guerras, tiranía de los ejercitios en continuo gasto de la amenaza militar, por lo militarmente sólido que resulta nuestro bienestar colectivo como estamos, como para cambiar las cosas, o bajar todos las armas.
De desacralización del amor a las armas. Por un decreto sagrado de Dios Padre Nuestro Señor, que bají, vino al congreso, y lo explicó hacia un pueblo NEW reconsiderado a partir de la voz colectiva de estos 99 sujetos que rellenaremos este espacio de un resultado colectivo ortogonal emergente.
El juego en sí.
El diseño de una sostenibilidad de la emergencia.
En esa otra dirección.
La ortogonalidad de los tres dedos sobre el aire.
El símbolo de un mito matemático de la interpretación en la gran pantalla, la pantalla del movil, la pantalla del cinema al aire lliure, a Montjuic, en representació de la recuperació d’un espai militar tot seguit arrivem a la conclusió d’una declaració colectiva per abolir l’exercit. Com ara va fer Ticataluña, en aquest nou plä temporal.
Voleu anar?
Voltre voliau canyeta, oi?
Som-hi!
Hi-änem!
nëm. . . . . . . .
PITUS
PITUS & PETER
Un Pitus clau.
Una manera d’esser mascle i absent de violència.
Perque deixes d’esser macho.
Pero no et ve de gust.
Va bé esser mascle.
I més alfa.
La violencia d’ha exercit així, contra la dona.
El masclisme es representa davant el feminisme.
I fa fer que aguanta.
Fins que ens adonem, que tots plegats ho som.
Soms mascles.
Som masclistes.
Putrids.
De la pitjor manera.
I no ens adonem.
De cap de les maneres.
Fins un dia, hi caus.
I dius.
Cony.
Et veus al mirrall.
DÉU PARE MAYUSCILITZAT, de cop i volta, es minisculitza.
dëu
I es transforma.
D’una perspectiva nove, que fins ara no havia plantejat, fins que vaig haver de baixar, veure jo mateix 50 anys, i dir, qué va, no és això, baixar tú mateix, i arreglar-ho.
No es pot fer d’immediat.
Es imposible.
La barba no creix tant ràpid.
Paraula NEW de dëu.
minisculitzat.
Al costat de Diego.
ALLS
Enter el video del 9 10.
El nou dëu.
Nascut tot just, aqui: NEWCAR, NEW barcino, NEW spain, NEWEU, NEW américa, tico commons.
Unes coordenades d’espai NEW en sis dimensions.
L’entitat complerta.
La dualitat complementaria.
Les dues direccions.
Anar i tornar.
Majusculitzat i minisculitzat.
dëu i nöu.
ü
Vease el video que hizo el NEW dëu minisculitzat.
«Que baje Dios y que lo vea».
Petición 999999999
Y Dios Padre bajó, lo vio, y sea esta su respuesta por escrito.
En vez de poner atención a los discursos del presidente.
Hasta hace nueve días era un candidato al puesto.
Iba a dirigir hacia una realidad NEW.
Y se cayó.
Y se calló.
Los grupos políticos que apoyaron al Gobierno.
Ministro. Personas de confianza.
In dirigendo. In vigilando.
Puestos de responsabilidad de gestión pública.
Triángulo de la verdad.
Nadie más.
La trama completa.
Destitución de Ávalos.
20 de enero 2020.
Koldo influyendo en contratos.
Hechos y expulsiones.
Supuestas actividades.
Absoluta credibilidad a la UCO.
Pesquizas internas.
Alcance de la actividad de cada uno.
Todos tenemos sombras.
Propuestas.
Medidas.
Responsabilidad política: lo de hoy no va sólo de más leyes y más controles.
La respuesta de la situación en la que se encuentra. Su responsabilidad. No la nuestra.
Dar lujo de detalle. Cómo actuó en cada momento. Perimetrar la actución al margen de la organización política. Una mayoría en torno a una propuesta. El argumento del miedo. La carta del chantaje: uy, la que viene. ¿Yo o el mal?
Cuestión de confianza.
Valorar si disolver la cámara.
Mayoría en torno a un nuevo candidato. Nunca se ha intentado.
Disolver la cámara y convocar elecciones.
Una moción de censura del PP.
Ya les va bien Pedro ante las cuerdas.
Y las fachafakenews.
Bulos contra verdades incómodas.
Pasar páginas rápido.
Primer capítulo de 99.
Aquí el primero.
La fuerza de la democracia.
La voz de nuestro pueblo.
Cesiones y convicciones políticas.
No nos van a arrastrar al barro del insulto.
El rey desnudo.
Nadie se atreve a hacerle frente a la realidad.
Usted no desfila hoy aquí desnudo. Sino con una hoja de parra.
Afecta al PP. Y a las instituciones.
No va ir bien.
Empieza a hablar en Euskera.
El resto de España desconecta.
¿Qué habrá dicho?
¿Quién lo habrá entendido?
El ser azul que no entra al link, que no lee el mensaje, que habla esta lengua NEW, el ticatalán?
El euskera, minisculizado, también es una de las nueve fuentes de la personalisima lengua NEW que meinventaó. Palabras inexistentes hasta mi reconsideración en estas 99 dimensiones encadenas. Cadenas, al fin y al cabo. Series de tiempo. Direccionalidad del tiempo. Metaespacialmente. La regeneración de nuestra humanidad y la dirección ortogonal NEW.
Podemos sobre PSOE.
El machismo de siempre vive en el PSOE. Igual que otros corruptos. La foto del tour de los 4 fantásticos. Dream team de la regeneración democrática y del feminismo. Las feministas han ido demasiado lejos. Sus amigos de 40-50 años se habían sentido incómodos. Normal, sus amigos eran unos puteros. El grado de decepción de las personas que nos apoyaron en el 2023. Mujeres escuchando los audios de Koldo y Ábalos.
Santos Cerdán, una persona que nada tiene que ver con el PSOE.
Perdón. Nos engañaron. Una auditoria. A lo M. Rajoy.
«No es un caso del PSOE, sino contra el PSOE.»
Compromiso sincero.
Tapar un escándalo mediático con medidas cosméticas.
Sanchez.
Feijo.
Acciona.
La principal financiadora. AQUAMEN. Hospital y sobrecoste. Gobierna. Mano en caja. Plan de rearme de Trump. Acciona no volverá a recibir ni un euro de dinero público. OHLA. Las corruptoras. Ni un euro de dinero público. No lo van a hacer. Lo sabemos todos. Las grandes contructuras tienen un modelo de negocio de comprar a políticos y jueces. Comprando policias. Única empresa que tiene a sueldo al exjefe de la UCO. Ustedes no pueden ser parte de la solución. Un sistema que se deja comprar por las grandes empressas de este país. El sistema corrupto. Usted ha venido a quitarle importancia a la corrupción. Sino viene la derecha. El único lider progresista que ha hecho presidente a la derecha es el partido socialista.
Debería haber un criterio para saber a quién se le da más tiempo del marcado, y a quién no. Cronometrar intervencionwes. Mirar interrupciones. La interpretación de lo público.
Discurso de Podemos, durísimo. PNV, escenarios.
Con 4 escaños puede hacer o no hacer caer al gobierno de izquierdas.
Podemos ante sí mismo.
El agente transformador.
NEW.
El último partido.
La casa amplia del ticatalanismo.
Una leyenda NEW.
Como en estas nueve dimensiones: 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1,………
Esta dualidad es la nueva santidad (reemplaza la trinidad).
Introducción a la trinidad de los que no lo sepan.
Ocupen ünö de los 99 sitios resilientes de la ünica formación örtógonäl.
Los multiversos dieresïzädos.
UNA Ö SIN DIËRËSÏs.
minizculización.
Punto ünö del manifiesto NëW.
This is not your regular «new».
Capitalilzed world.
In poster write 99 version in capital letters.
decapitalizing the language.
One of the 9 stoppers to access a resilient NEW state of mind.
Aint that thing.
Aint that a thing?
Aint that a thing!
Aint that a thing!
Aint that a thing!
We all sing and dance up and down.. . . . . . . . .
ALLS
In between that trip, deformed by the technology, or the algorithm, disregarding space. NEW space. And time. Back. . . . . . . . . .
ALLS
Reversing day.
Un día te cansas de los putos nueve puntetes de los cojones.
Y te vas al otro lado.
Aquello de lo que ahora nos desprendemos.
Por necesidad.
Colectiva.
Ante todo.
Ante vos.
diös.
minisculizado.
Corresponsabilidad tuya.
Porque ËL lo transmite/transmito así.
Aquï.
Höy.
Häy.
Y püm.
Todos aterrizamos en este estadio renovado de la colectividad del otro lado sostiene con nuestra alteridad en las antípodas.
La salvaguarda de nuestras 9 taras.
Las taras de diös.
diös minisculizado, y encima diéresizado, no vamos. Uf. Uff. Y recontraufffffffff.
9 palabras.
En nueve palabras ALLS.
La teoría de la memoria colectiva común en plenitud de facultades, en un espacio alternativo al que a partir de ahora tenemos acceso común universal a la verga de este pinche estatus quo de la chingada. Ahí se quedan. Esta es la vía ortogonal.
¿Le entras?
A este viaje sólo pueden asistir 9.
Y es por invitación.
¿Indice de aceptación?
99%.
Requisito sine qua non.
A cualquier via alternativa que nos conduzcan al diseño de un futuro alternativo holístico y resiliente, por definición del estandar mínimo de acción, de acceso a las herramientas mínimas digitales de todo cristo, hermano, hermana, pecador, pecadora, ateo, musulman, egipcio (de los antiguos), griegos, romanos, fenicios, otomanos, dinosaurios (quién dice que no hablaban. Mira tus pinches sesgos ¿sí?… , olmecas, mexicas, mayas, los 99 pueblos indígenas en su conjunto, en las antípodas de nuestro podrido capitalismo europeista ensimismado en la violencia y el poder como artífices de una sociedad nimia arrodillada antes un despliegue de machos alfa conduciendo el imperio de Darth Vader en el que sus famililas y los 99 últimos en llegar, juegan, y trascienden más allá de su imbecilidad. Y nosotros, borregos. Ahí vamos. Y qué le vamos a hacer. El lado oscuro de la fuerza es lo que tiene. La moya y las pistolas. Machotes. Alphas. Y su versión del mundo y de las reglas de lo que somos más allá de los esclavos que estamos hechos, sometidos al poder neoliberal que rige los ires y venires de las fluctuaciones a corto plazo del juego quistico del retorno a corto plazo por el vicio de fortalecer ese motor y no otro alternativo nueve dimensiones a las antípodas de esto que hoy rige nuestro devenir social, histórico, y justo en su totalidad, por la definición de una destinación alternativa. Como una canción de rock en un estadio de futbolarte, futbolartee, futbolartete, futboliarte, futboliartete, fusalarte, futbolarte-sección basket.
Un espacio de construcción NEW.
Destinaciones ejemplares.
Nueve de ellas: nou.
9
Un número mágico.
Por definición de una variable.
El nombre: nöu.
La diéresis estricta. Sólo puede estar presente en una de las vocales.
Las nueve rebeldías de la diérësïs.
Ir. Irse.
Si me queréis.
Justo al revés.
Y nos volvemos a ver.
Volvemos en el tiempo.
A un encuentro patrás.
Vamos allá.
Vamos a ver.
Vamos a volver.
Por ir en otra dirección.
Justo a las antípodas de esta pinche mierda… bye.
Y tomas el vehículo.
Despegas.
Y en nueve horas construyes un multiverso alternativo preferible en las antípodas del último estado hegemónico pleno de 9 dimensiones: NEW. Las 9 maneras de ser en este nuevo estado de la naturaleza. Se trata de diseñadores de metaestructuras. La derivación y desdoblamiento de un sentido resiliente que proviene de una vibra y alteración transformadora de lo que hasta ahora veníamos siendo, para regirar el tiempo y devolvernos en el sentido opuesto al actual. Por darle una salida metafísica a esta pinche mamada trumpiana que nos han venido a montar, menuda vergüenza, menuda vergüenza. Ya está bien. Ya estuvo. Vamos a bajarle de huevos y vamos a proponer justo lo que nos defina desde las antípodas: nosotros renunciamos a la violencia. No por woke. Por mexicanos. Y bajamos las armas. Y nuestras 9 máscaras. Y resolvemos entre las antípodas que representamos entre un sentimiento enquistado en una narrativa de poder polarizada que nos afecta, como seres libres, indepedientes, con una historia, lenguas, culturas, narrativas históricas, masculinidades tóxicas, machos alpha haciendo el subnormal, los mecanismos para dar manga ancha a la violencia, con contrapesos más allá de facultad de las sociedades y sus servidores públicos encargados de nuestra seguridad, ante cualquier riesgo, por el devenir de la vida en sociedad. En otra sociedad. Pese a esta. No para borrarla. Para otorgarnos una destinación ulterior. Más allá. Del otro lado de nuestra singularidad. Por irse, como nos pidió la más grande.
ALLS
Aprender a irse.
Desdoblar los tiempos: el individual y el colectivo.
Rutas adenicas. Las configuraciones de la doble helix como resultado esperado de la interacción colectiva necesaria para albergar la información y los datos de nuestra voluntad activa por introducir la resiliencia de la autoorganización social necesaria como infrasestructura de un procomún conciliador con lo pecadores, mamadores de verga, violentos de hostia, por fin vamos a beber del elixis de la minisculización.
Lo que últimamente necesitaba.
A las antípodas de la violencia.
Por el viaje a la paz.
Päu.
ü………
minizculización.
minisculizado.
minisculizada.
minisculizade.
miniculizadö………
miniculizadü………
Niveles de minisculización.
La destinación sine qua non.
En las antípodas de pulsión en dirección contraria: fascismo.
El facismo asoma la cabeza.
Como ya lo hemos visto.
Es una voluntad del control mayusculizado de la violencia y tríangulo social de las transacciones de los 9 grandes mercados del capitalismo. Las nueve vías de acceso al bienestar y los superhabits. Suganmos que existe una alternativa. La innovación siempre requiere esta clase de rebeldía. Y esto es lo que nos planteamos inhundar en otra dirección hasta ahora no imaginada. ¿Cómo nos organizamos para NEW?
Sea NEW una destinación nueve dimensiones alejada de nosotros.
¿Quiénes somos?
¿Qué nos representa?
¿Cómo nos describimos?
Hacia un nuevo sitio colectivo común.
A partir del cual tomamos nota.
Y nos autodirigimos.
La visión de un mundo NEW.
Por intentar otra dirección al margen de lo normal.
De los 9 discursos que prefieras.
De aquí, de allá, de tu vecino, de tu realidad global.
Expresada en indignación real.
Expresada con los filtros de más.
Los sesgos cognitivos.
Nuestra manera de ser.
Y de aquello, apechugar y hacer virtud.
Trasladarnos a otro la perspectiva.
Y lo vemos todo desde ahí.
Transformados.
En transición.
ALLS
Toda la gama de colores.
Y las tonalidades entre el blanco y el negro. Todos los grises.